Ο Κύριος τον βράβευσε με το δώρο της προφητείας!

Όσιος Προκόπιος της Βιάτκας, ο διά Χριστόν σαλός.

Όταν έφτασε στην ηλικία των 20 ετών, οι γονείς του [του οσίου Προκοπίου της Βιάτκας, του διά Χριστόν σαλού] άρχισαν να κάνουν σχέδια για τον γάμο του. Όταν το έμαθε ο όσιος αναχώρησε κρυφά για την πόλη Βιάτκα, όπου άρχισε την άσκηση της σαλότητας.
Εκεί προσποιήθηκε ότι είναι ένας διανοητικά καθυστερημένος κωφάλαλος. Περπατούσε
μέσα στους δρόμους και τις αγορές σε απόλυτη σιωπή. Υπέμενε χλευασμούς, εμπτυσμούς, πείνα, γύμνια και σκληρούς χειμώνες.
Από την στέρηση και την καρτερία που έδειξε, εξαντλήθηκε η σάρκα του, αλλά ο Κύριος τον βράβευσε με το δώρο της προφητείας.
Μια φορά πριν ξεσπάσει μια σημαντική πυρκαγιά, ο Προκόπιος πήγαινε καθημερινά στα καμπαναριά των εκκλησιών και χτυπούσε το συναγερμό πυρκαγιάς.
Άλλοτε πάλι, πήγε στο γραφείο του διοικητή της πόλης και πήρε το καπέλο του στρατιωτικού διοικητή και το έβαλε στο κεφάλι του.
Ο διοικητής με ένα χαμόγελο προσέφερε στον όσιο και τη θέση του. Ο Προκόπιος τότε τον πήρε από το χέρι και τον οδήγησε στο κρατητήριο.
Μετά από αρκετές μέρες ήρθε μία διαταγή από τον τσάρο που έλεγε ότι έπρεπε να συλληφθεί ο διοικητής, επειδή είχε δείξει αμέλεια κατά την υπηρεσία του.

 

Από το βιβλίο “Ημείς μωροί διά Χριστόν, Βίος και πολιτεία οσίων σαλών” που εξέδωσε η Ιερά Καλύβη Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, Νέα Σκήτη – Αγίου Όρους.

Source link

Άγ. Πορφύριος: Θεραπεύει τον καρκίνο, λέει τις αιτίες του, δίνει οδηγίες για αποτροπή του!

Η αδελφή μου, η Κατερίνα, αρρώστησε κι εκείνη από καρκίνο. Ο Γέροντας [ο άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης] της συνέστησε κάποιον γιατρό και της είπε να βρει το όνομά του από τον τηλεφωνικό κατάλογο.
Πράγματι, τον βρήκε, επικοινώνησε μαζί του και τελικά έκανε εγχείρηση, κατά την οποία της αφαίρεσαν τον μαστό.
Νομίσαμε όλοι ότι ξεπεράστηκε, όμως, μετά από λίγους μήνες, πρήστηκε ο άλλος μαστός και πονούσε φοβερά.

Πήγε στους γιατρούς, έκανε τις απαιτούμενες εξετάσεις και ήταν πάλι θετικές σε καρκίνο.
Ήρθε, λοιπόν, μια μέρα στο σπίτι μου και μου είπε τα άσχημα νέα:
– Ξέρεις, αδελφέ μου, τώρα δεν την γλιτώνω. Είναι θετικό είπαν οι γιατροί. Ε, πια, λίγη θα είναι η ζωή μου.

Της είπα να μη στενοχωριέται, διότι οι γιατροί κάνουν μερικές φορές λάθος διάγνωση, και προσπάθησα να της δώσω κουράγιο.
Της πρότεινα επίσης να πάμε στον Γέροντα και να κάνουμε ό,τι μας πει.

Όταν φτάσαμε είπα στον Γέροντα:
– Ήρθα με την αδελφή μου, που είναι άρρωστη για να την σταυρώσεις.
– Όχι εγώ, όχι εγώ. Ο Χριστός, απάντησε εκείνος και γύρισε προς τον τοίχο.
Εγώ επέμεινα:
– Αν βάλεις το άγιο χέρι σου επάνω εκεί που πονάει θα φύγει ο πόνος.
Και πάλι ο Γέροντας απάντησε:
– Ο Χριστός! Ο Χριστός, όχι εγώ ο αμαρτωλός.

Καθώς ήταν στραμμένος προς τον τοίχο, ακούγαμε που κάτι ψέλλιζε. Γύρισε μετά από λίγα λεπτά προς εμάς και είπε προς την αδελφή μου:
– Οδήγησέ μου το χέρι κατ’ εκεί που σε πονάει.
Ο Γέροντας άπλωσε το άγιο χέρι του, με προτεταμένο τον δείκτη του αριστερού χεριού. Η αδελφή μου έκανε να τον αγγίξει, μα πριν προλάβει να πιάσει ολόκληρο το δάκτυλό του με την παλάμη της έπαθε κάτι σαν ηλεκτροπληξία.
Τα χέρια της έτρεμαν, εκινούντο γύρω-γύρω στον αέρα για μισό λεπτό. Ίσως και περισσότερο. Ξαφνικά ο Γέροντας τραβάει απότομα το χέρι του και αρχίζει να την σταυρώνει στο κεφάλι.

Η αδελφή στεκόταν αμίλητη και συγκινημένη. Το ίδιο και εγώ.
Ο Άγιος, αφού της διηγήθηκε τη ζωή της από τότε που ήταν μικρό παιδί, κατέληξε πως η αρρώστιά της οφειλόταν στη στενοχώρια. Τελικά την συμβούλεψε τι θα έπρεπε να κάνει πλέον, για να μην την ξαναβρεί η ασθένεια.
Της είπε να είναι κοντά στον Χριστό, να εξομολογείται, να κοινωνάει, να βοηθάει τους συνανθρώπους της.
Έκτοτε έγινε τελείως καλά. Ο καρκίνος εξαφανίστηκε και δεν την ξαναενόχλησε.

 

Από το βιβλίο του Παρασκευά Λαμπρόπουλου, “Οι εμπειρίες μου κοντά στον Άγιο Πορφύριο”, των εκδόσεων Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος.

Source link

Γέροντας Ιννοκέντιος: Ελεήμων και θαυματουργός!

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος.

Για τον Ιννοκέντιο, αν πω την αλήθεια για το πόσο ελεήμων ήταν, θα φανώ ότι λέω ανοησίες, γιατί πολλές φορές έκλεβε από του αδελφούς και έδινε στους αναγκεμένους.
Ήταν υπερβολικά άκακος και απλός, αξιώθηκε δε και χαρίσματος κατά δαιμόνων.
Μεταξύ δε άλλων, παρουσία μας, του έφεραν κάποτε ένα νέο που ήταν παράλυτος και κυριευμένος από πνεύμα, ώστε εγώ, που έβλεπα από απέναντι, να θέλω να διώξω τη μητέρα του, μη ελπίζοντας σε θεραπεία.
Εν τω μεταξύ λοιπόν, ήρθε ο γέροντας και την είδε που έκλαιγε και οδυρόταν για την απερίγραπτη συμφορά του παιδιού της.
Τότε ο Άγιος, αφού δάκρυσε και τους σπλαχνίστηκε, πήρε το νέο που είχε κτίσει ο ίδιος όπου βρίσκονται λείψανα του Ιωάννου του Βαπτιστή.
Και αφού προσευχήθηκε γι’ αυτόν από την τρίτη ώρα μέχρι την ενάτη, θεράπευσε την παράλυση και έβγαλε το δαίμονα και έδωσε το νέο υγιή στη μητέρα του την ίδια ημέρα· η δε παράλυση του ήταν τέτοια, που όταν έφτυνε, έφτυνε στα νώτα του· τόσο πολύ ήταν παραμορφωμένος.

Από το βιβλίο του Παλλαδίου, “Λαυσαϊκή Ιστορία”, έκδοση Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα Αγίου Όρους. Εισαγωγικά, μετάφραση Μοναχός Συμεών.

Source link

Γερόντισσα Γαβριηλία: Πήγε νοερά στο Σινά και συνομίλησε με τον Π. Σωφρόνιο!

Γερόντισσα Γαβριηλία (1897-1992).

[Διήγηση της Χαρίκλειας Γ. Ζησίμου]

Το 1982 ήταν θαρρώ, μου λέγει η Γερόντισσα Γαβριηλία:
– Ο Πατήρ Σωφρόνιος του Σινά είναι άρρωστος στον “Ευαγγελισμό” [το νοσοκομείο της Αθήνας]. Πήγαινε να τον δεις και να τον ρωτήσεις αν θέλει τίποτε. Πράγματι πήγα.

Της λέω:
– Τα λόγια του και οι συμβουλές του με ωφέλησαν. Μου είπε κάτι υπερφυσικό. Ότι όταν είχες πάει να τον δεις στο Νοσοκομείο σε είχε ρωτήσει:
“Δεν μου λες Γερόντισσα, όταν ήλθες στο Σινά την πρώτη φορά και καθήσαμε στο Κελλί μου κι εξομολογηθήκαμε ο ένας στον άλλο τον αγώνα μας, με τι μέσον ήλθες; Με το πούλμαν ή αεροπορικώς;”…

– Δεν μου λες, της λέω, πώς έγινε κι ετούτο;

Κι εκείνη μου απάντησε:
– Δεν θυμάμαι πώς είχα πάει. Ούτε θυμάμαι όλα εκείνα που είπαμε, θυμάμαι όμως το Κελλί του πώς ήτο… Εγώ πάντως ευρισκόμουν στην Ιερουσαλήμ.

Εγώ πολύ ευχαριστήθηκα με αυτό το υπερφυσικό, γιατί κατάλαβα ότι είχε ταξειδέψει εν πνεύματι και όχι εν σώματι. Και τω Θεώ Δόξα…

Η μαρτυρία της Χαρίκλειας Γ. Ζησίμου καταγράφεται στο βιβλίο της Μοναχής Γαβριηλίας, η “Ασκητική της Αγάπης, Γερόντισσα Γαβριηλία 2.10.1897 – 28.3.1992” των εκδόσεων Πορφύρα.

Source link

Θαύμα της Αγίας Ζώνης η απόκτηση των 12 παιδιών μου!

18-10-1995, Πάτρα

Είμαι οικογενειάρχης δεκατετραμελούς οικογένειας, δηλαδή εγώ ο π. Νικόλαος, η πρεσβυτέρα Ανθή και 12 τέκνα. Ένα σημαντικό και σοβαρό θαύμα της Αγίας Ζώνης είναι η απόκτηση των δώδεκα παιδιών μου.

Όταν η πρεσβυτέρα κυοφορούσε το πρώτο παιδί, είχε σοβαρά προβλήματα υγείας. Ήταν στον ένατο μήνα και δεν είχε πόνους γέννας. Οι γιατροί είπαν πως το παιδί είναι νεκρό και πρέπει να το αποβάλει, γιατί κινδύνευε η ζωή της. Είχε όμως εμπιστοσύνη στον Θεό και με παρακλήσεις στην Παναγία μας και κομποσχοίνια το παιδί γεννήθηκε υγιές με το εξής θαυμαστό γεγονός.

Ευλαβής γυναίκα, όταν έμαθε το πρόβλημα που μας απασχολούσε, με κάλεσε και μου έδωσε κορδέλα της Αγίας Ζώνης. Μου είπε να την φορέσει η σύζυγος και όλα θα πάνε καλά. Παίρνω με ευλάβεια την κορδέλα και λέγοντας την παράκληση την έφερα στην κλινική.

Αφού την φόρεσε γύρω από την κοιλιά της, μπόρεσε μετά από λίγο να ελευθερωθεί και να αποκτήσουμε ένα χαριτωμένο και ευλογημένο κοριτσάκι.

Και στα άλλα έντεκα παιδιά τύχαιναν διάφορα κωλύματα, αλλά με την Χάρη της Τιμίας Ζώνης μπορέσαμε να αποκτήσουμε 12 παιδιά, έξι αγόρια και έξι κορίτσια.

Κάτι ακόμη βασικό. Η πρεσβυτέρα είχε κιρσούς στα πόδια της και οι γιατροί την συμβούλευαν να μην αποκτήσει άλλο παιδί, γιατί θα κινδύνευε κατά την ώρα της γέννας και η ίδια και το παιδί.

Έχοντας όμως εμπιστοσύνη στην Μητέρα όλου του κόσμου δεν κινδύνευσε ποτέ».

Μετά τιμής και αγάπης Χριστού

Πρεσβύτερος Νικόλαος

Πτυχιούχος Θεολογίας, Παιδαγωγικών

 

Από το βιβλίο «Θαύματα της Αγίας Ζώνης», έκδοση Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου.

Source link

Γιατί ο Χριστός αρνήθηκε να μπει στο πλούσιο σπίτι

Ο Γέροντας, Ιερομόναχος, π. Σίμων Αρβανίτης (1901-1988).

Ήταν τρεις αδελφές ανύπαντρες, πολύ πλούσιες, είχαν μία βίλλα πολλών εκατομμυρίων που κάθονταν, αλλά στην εκκλησίαν δεν πήγαιναν.
Η μία από αυτές μου διηγήθηκε ένα όνειρο που είδε σχετικά πώς γνώρισε τον Χριστό. Πήγε στον Γέροντα [τον Ιερομόναχο, π. Σίμωνα Αρβανίτη] να πάρει την ευχή του, όπου την είχε στείλει κάποια φίλη της.
Είπε στον Γέροντα:
– Πάτερ Σίμων, ήρθα να σου πω το όνειρο, που είδα. Είδα στον ύπνο μου τον Χριστό! Ήρθε στο σπίτι μου και σταμάτησε στην αυλή. Άνοιξα την πόρτα του σπιτιού μου και τον φώναξα:
– Έλα, Κύριε μου, μέσα στο σπίτι μου.
Ο Κύριος απάντησε:
– Εγώ σε τέτοιο σπίτι δεν μπαίνω.
Τρεις φορές παρακάλεσα τον Κύριο και τις τρεις φορές μου είπε τα ίδια και τότε ξύπνησα.

Ο Γέροντας της είπε:
– Παιδί μου ξοδεύεις όλα σου τα χρήματα σ’ αυτό το σπίτι και στους φτωχούς δεν δίνεις καθόλου. Όταν θα κάνεις ελεημοσύνη στους φτωχούς, τότε ο Κύριος θα έρθει και στο σπίτι σου.

Έφυγε από τον Γέροντα χαρούμενη για την απάντηση που πήρε και υποσχέθηκε να κάνει ό,τι της είπε.

Από το βιβλίο του Μοναχού Ζωσιμά, “Ιερομόναχος Σίμων Αρβανίτης, (1901-1908), Μαρτυρίες για τη ζωή και το έργο του”.

Source link