Ι. Μ. Αιτωλίας: «Στείλτε τα παιδιά σας στα κατηχητικά, ώστε να ξεφύγουν από κακοτοπιές»

σχόλιο Γ.Θ (ΕΚΤΑΚΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ) : Μακάρι να είχαμε περισσότερους πατέρες όπως ο Αιτωλίας Κοσμάς. Πραγματικά ξεχωριστός, πραγματικά ευλογία για τον τόπο.

Παραθέτομεν ἀπόσπασμα ἀνακοινωθέντος τῆς Ἱ. Μ. Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας σχετικῶς μὲ τὴν δρᾶσιν παραθρησκευτικῆς ὀργανώσεως :

«Μετὰ ἀπὸ ἐπικοινωνία πολλῶν πιστῶν μὲ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη, σχετικὰ μὲ ἀφίσες καὶ δημοσιεύσεις γιὰ σεμινάριο διαλογισμοῦ ποὺ διοργανώνει ὁ Σύλλογος “Samael Lakhsmi” σὲ γνωστὸ ξενοδοχεῖο τοῦ Ἀγρινίου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. Κοσμᾶς, ἀνέθεσε στὸ γραφεῖο γιὰ θέματα αἱρέσεων τῆς Μητροπόλεως καὶ τὴν σχετικὴ ἐπιτροπή, νὰ ἐνημερώσει τὸν πιστὸ λαὸ καὶ ὅποιον ἄλλο τὸ ἐπιθυμεῖ γιὰ τὴν συγκεκριμένη κίνηση.

Παρουσιάζεται ὡς Γνωστικὴ Πολιτιστικὴ Ἑταιρεία “Samael-Lakhsmi” καὶ ὡς μία μὴ κερδοσκοπικὴ ὀργάνωση, τῆς ὁποίας τὰ μέλη συγκεντρώνονται μὲ σκοπὸ τὴν Πρακτική, τὸν Διαλογισμό, καὶ τὴν Μελέτη τῶν βιβλίων τῶν Δασκάλων. Στὴν πραγματικότητα εἶναι μία παγκόσμια νεογνωστικὴ ἀποκρυφιστικὴ καὶ παραθρησκευτικὴ ὁμάδα μὲ ὅλα ἐκεῖνα τὰ γνωρίσματα τῆς νεοεποχίτικης σέκτας…

Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη προτρέπει τὰ πιστὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας καὶ γενικότερα τοὺς πολίτες τῆς περιοχῆς, νὰ μὴ συμμετέχουν σὲ συγκεντρώσεις παραθρησκευτικῶν ὁμάδων καὶ σεκτῶν ποὺ κρύβονται πίσω ἀπὸ ΜΚΟ ἢ πολιτιστικοὺς συλλόγους ἐμφανιζόμενοι ,ὡς προβατόσχημοι λύκοι , διότι κινδυνεύει ἡ πνευματικὴ καὶ ψυχική τους ὑπόσταση. Ἀξίζει κάποιος νὰ διαβάσει τὴν ἐπιστολὴ τοῦ πρώην μέλους αὐτῆς τῆς παραθρησκευτικῆς ὁμάδας Γιώργου Καραϊσαρίδη μὲ τίτλο ¨Ὑπῆρξα ἀρχηγὸς τῶν γνωστικῶν¨ Ἀθήνα 2013, στὸ διαδίκτυο, γιὰ νὰ συναισθανθεῖ τὸν κίνδυνο ποὺ διατρέχει ὅποιος ἀπὸ ἐνδιαφέρον σὲ κάτι ¨νέο¨ ἐπιχειρήσει νὰ διεισδύσει στὴν γνωστικὴ ὁμάδα ποὺ παραδίδει τὰ σεμινάρια, αὐτὴ τὴν περίοδο στὴν πόλη τοῦ Ἀγρινίου, ἀνενόχλητη.

Ὁ μόνος δρόμος γιὰ τὸν φωτισμὸ τοῦ νοῦ καὶ τὴν Σωτηρία, εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Πνευματικότητα, ὅπως αὐθεντικὰ διδάσκεται στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Στεῖλτε τὰ παιδιά σας στὰ κατηχητικά, ὥστε νὰ ξεφύγουν ἀπὸ κακοτοπιὲς καὶ καταστροφές».

πηγή: http://orthodoxostypos.gr
http://makkavaios.blogspot.com/

yiorgosthalassis

Source link

Ήρθε η εποχή που θα χωρίσει το σιτάρι από το κριθάρι … | Μητροπολίτης Μόρφου κ.κ.Νεόφυτος

Αποσπάσματα ομιλίας (Σύναξη Διαλόγου) του Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου, η οποία πραγματοποιήθηκε την 22 Αυγούστου 2020 στον υπαίθριο χώρο του ιερού ναού Παναγίας Καταφυγιώτισσας, στὸ χωριὸ Πλατανιστάσα της μητροπολοτικής περιφέρειας Μόρφου. Στις πνευματικές αυτές συνάξεις ο Πανιερώτατος απαντά σε ερωτήσεις των πιστών.  

Source link

Βαρθολομαίος από Ίμβρο: Ξανασταθήκαμε στα πόδια μας

από Ίμβρο: Ξανασταθήκαμε στα πόδια μας – Συγκινητικό μήνυμα από τον Οικουμενικό Πατριάρχη.

«Επιβιώσαμε, ανασυγκροτηθήκαμε, ξανασταθήκαμε στα πόδια μας και συνεχίζουμε», τόνισε ο από την όπου τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στον πανηγυρίζοντα Ι.Ν. Κοίμησης της Υπεραγίας Θεοτόκου, στους Αγίους Θεοδώρους.

Με τον Πατριάρχη συλλειτούργησαν, χθες, οι μητροπολίτες Μοσχονησίων Κύριλλος και Μύρων Χρυσόστομος και εκκλησιάστηκαν πλήθος συγχωριανών του, αλλά και ο πρόεδρος του Συλλόγου Ιμβρίων Αθηνών, Στέλιος Πούλαδος και Ίμβριοι που ζουν στο εξωτερικό και επιστρέφουν τα καλοκαίρια στην ιδιαίτερη πατρίδα τους.

«Πριν από 10 χρόνια είχαμε εδώ στον τόπο μας τέτοιες μέρες, επισκέπτη ένα λόγιο και προσφιλή αδελφό αρχιερέα, ο οποίος έγραψε ότι ήταν εδώ μαζί του προσκυνητής και ο Αγιοθεοδωρίτης Πατριάρχης, ο οποίος, λέγει, ήλθε «να στηρίξη την αποσταμένη ελπίδα, να ξορκίση το παράπονο, να χαρίση γλύκα και παρηγορία, να μετρήση συλλογισμένος απουσίες, πολλές και οδυνηρές απουσίες, να δώσει κουράγιο και δύναμι για να κρατήση παραπέρα η πνοή»», θυμήθηκε ο Ίμβριος Πατριάρχης, και ανέφερε στην ομιλία του μετά τη Θεία Λειτουργία, προς το εκκλησίασμα.

«Και προσθέτει ο ομιλών σήμερα, προσθέτω εγώ, 10 χρόνια από τότε: Ναι! Θα κρατήση παραπέρα η πνοή! Έως της συντελείας του αιώνος! Με τα σχολεία μας και τα βλαστάρια μας, την ελπίδα μας. Με τον επαναπατρισμό των ξενητεμένων αδελφών μας. Με τις ανακαινισμένες ενοριακές Εκκλησίες και τα πολλά ανακαινισμένα εξωκκλήσια μας που τα οφείλουμε στον προηγούμενο ποιμενάρχη μας, τον ‘Αγιον Μοσχονησίων. Ακόμη, θα κρατήση παραπέρα η πνοή με τον καινούργιο Δεσπότη μας τον Μυτιληνιό, που τόσα πολλά υπόσχεται με τον ακούραστο δυναμισμό του και την αισιοδοξία του. Με τα σωματεία των Ιμβρίων του εξωτερικού με την πολυσχιδή δραστηριότητά τους για την ευστάθεια και την πρόοδο του νησιού μας. Θα κρατήσει παραπέρα η πνοή με την αγάπη όλων μας για την Ίμβρο, τον τόπο που μας γέννησε, τον τόπο που πόνεσε, τον τόπο που έκλαψε, τον τόπο που άδειασε, που είδε τα παιδιά του να σκορπίζωνται στους ανέμους σαν τα τρελλά πουλιά, όπως θα έλεγε και η Μαρία Ιορδανίδου.

Αυτός ο τόπος ο πονεμένος και ταλαιπωρημένος δεν δικαιούται να αναπνεύσει; Να δη αποκαθιστάμενες τις εις βάρος του πολλές αδικίες; Να υποδεχθή τα βιαίως εκριζωθέντα έκγονά του, για να αρχίσουν μία καινούργια ζωή; Ποτέ δεν είναι αργά. Επιβιώσαμε, ανασυγκροτηθήκαμε, ξανασταθήκαμε στα πόδια μας και συνεχίζουμε. Ποτέ από το χρέος μη κινούντες, και πάλι κατά τον Αλεξανδρινό ποιητή.

Διότι έχουμε χρέος προς τους προ ημών, τους γονείς μας, τους προγόνους μας, τους ποιμενάρχας μας, τους ιερείς και διδασκάλους και προύχοντας του νησιού μας, τους ευεργέτας του, όλους αυτούς που εδημιούργησαν τον τοπικό λαϊκό πολιτισμό μας για τον οποίο σεμνυνόμεθα. Έχουμε χρέος προς τα ήθη και τα έθιμά μας, προς τα παιδικά βιώματά μας, προς όλα αυτά που ζήσαμε όλοι μαζύ, τα παληά καλά και ευλογημένα χρόνια, πριν από τα πέτρινα της δεκαετίας του ’60».

Ο Παναγιώτατος έκανε ιδιαίτερη αναφορά σε έναν «ξεχασμένο και αδικημένο» ευεργέτη του νησιού, με καταγωγή από το χωριό του, τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Ηλιάδη, διακεκριμένο καθηγητή στην Καισάρεια της Καππαδοκίας και τα Ιεροσόλυμα, ο οποίος, τον περασμένο αιώνα, στις αρχές της δεκαετίας του ’30, συνέβαλε οικονομικά στην ανέγερση του Δημοτικού Σχολείου των Αγίων Θεοδώρων, αλλά ενίσχυσε και τα άλλα ομογενειακά σχολεία και εκπαιδευτήρια του νησιού. Μάλιστα, ανέγνωσε σχετικό απόσπασμα από το τρίτομο έργο της συγγραφέως Κατερίνας Νικολαΐδου-Ντάναση, «Καισάρεια», όπου αναφέρεται στη μεγάλη ευεργεσία του Ηλιάδη προς τη γενέτειρά του Ίμβρο.

Προηγουμένως, ο Πατριάρχης είχε αναφερθεί στον βαθύτατο σεβασμό που τρέφουν οι συμπατριώτες του για την Παναγία, «που είναι θρονιασμένη και τιμωμένη στην καρδιά του κάθε Ιμβρίου, είτε των ολίγων που έμειναν εδώ είτε των πολλών που ξενητεύτηκαν, τους οποίους η Μάνα κατευώδωνε και εμπιστευότανε στη χάρη της Παναγίας». Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ευχήθηκε σε όλους τους πιστούς, και ιδιαιτέρως στους συμπατριώτες του Ιμβρίους, να τους προστατεύει και να τους ενισχύει η Υπεραγία Θεοτόκος.

«Η σημερινή γιορτή της Παναγίας, που είναι η προστάτιδα του νησιού μας και υποκλινόμεθα στην χάρη της, όπως λέγει και ο Ξυλούρης, να είναι διαρκής προστάτις και βοηθός όλων μας, να μην υπάρξει υποτροπή, να μην υπάρξει άλλη οπισθοδρόμισις, αλλά μόνον πορεία προς τα εμπρός, μόνον πρόοδος, μόνον άνοδος, για το παρόν και το μέλλον της Ίμβρου. Αμήν».

Source link

Ο «άρρωστος» εκκλησιαστικός… και η θαυμαστή θεραπεία από τον Γέροντα του

~ Ο ηγούμενος της Ι. Μονής Γρηγορίου Αθανάσιος ήταν ονομαστός και για τη σύνεση του. Οι κεραίες του νου του δούλευαν άψογα και συνελάμβαναν καθαρά τα διάφορα κύματα που εξέπεμπε το περιβάλλον του.

Πολλές ενέργειες των υποτακτικών του, πλάγιες και καλυμμένες, τις διέκρινε και τις λύγιζε αλάθητα. Το μάτι του προχωρούσε πίσω από την αθώα επιφάνεια και έπιανε τη γυμνή και ένοχη πραγματικότητα. Έτσι μπορούσε εν συνεχεία, μετά την επιτυχημένη διάγνωση, να προβή και στην κατάλληλη επέμβαση. Ο εξαιρετικός τρόπος με τον οποίο αντιμετώπιζε τέτοιες καταστάσεις μας δημιουργεί εκπλήξεις. Θαυμάζουμε το μεγαλείο της ποιμαντικής του δεξιοτεχνίας. Στη διήγηση που ακολουθεί, είναι καθαρά αποτυπωμένη η σφραγίδα της κυβερνητικής του σοφίας.

Κάποια νύχτα ο πειρασμός ψιθύρισε στ’ αυτιά του π. Ι., του πρώτου εκκλησιαστικού της μονής, λόγια δελεαστικά :

-Πάλι θα ξυπνήσης τα μεσάνυχτα να χτυπήσης τα σήμαντρα; Πάλι θα διακόψης τον γλυκό ύπνο; Κάθε νύχτα θα υποβάλλεσαι σ’ αυτήν την ταλαιπωρία; Κουράστηκες πια! Ας χτυπήση τα ξύλα ο δεύτερος εκκλησιαστικός. Πες πως είσαι άρρωστος. Δώσε λίγη ανάπαυση στο σώμα σου. Χόρτασε μια φορά τον ύπνο.

Μετά από λίγη ώρα ακούγεται η φωνή του άλλου εκκλησιαστικού.

-Π.Ι., τί συμβαίνει; Γιατί αυτή η καθυστέρηση; Η ώρα πέρασε.

-Δεν μπορώ, αδελφέ μου! Δεν αισθάνομαι καλά. Είμαι άρρωστος. Χτύπα τα εσύ τα ξύλα.

Όταν ακούστηκε και το τρίτο ξύλο, το « τρίκρουσμα», οι μοναχοί κατέλαβαν τα στασίδια τους και η ακολουθία άρχισε. Ο π. Ι., νικημένος από τον δαίμονα της ακηδίας, βυθίστηκε σαν παράλυτος μέσα στο πέλαγος του ύπνου « ωσεί μόλυβδος εν ύδατι σφοδρώ». Αυτή τη νύχτα – έτσι υπελόγιζε- θα απολάμβανε ξεκούραση.

Ο δεύτερος εκκλησιαστικός ανέφερε τα καθέκαστα στον γέροντα. Κι εκείνος, με την καθαρότητα του νου του αντιλήφθηκε ότι δεν επρόκειτο για αρρώστια, αλλά για κάτι διαφορετικό. Δεν θα έπρεπε ν’ αφήση το πράγμα απαρατήρητο. Η επέμβαση ήταν επιβεβλημένη, ώστε να χτυπηθή το κακό στην αρχή του, να φονευθή ο εχθρός στη νηπιακή του ηλικία.

Δεν άργησε να καταστρώση το σχέδιο της αντιμετωπίσεως. Σχέδιο πρωτότυπο στο είδος του, που ποτέ δεν το περίμενε ο « άρρωστος» μοναχός.

Πολλοί πατέρες μέσα στο ναό παραξενεύθηκαν που είδαν μερικούς ιερείς, ντυμένους με τα άμφια τους, να βγαίνουν έξω. Πού να πήγαιναν άραγε; Πού αλλού παρά στο κελλί του π. Ι.

-Ήρθαμε να σου κάνουμε έναν αγιασμό και ένα ευχέλαιο για την υγεία σου, του είπαν.

Εκείνος, σαστισμένος από το απρόοπτο αυτό, θέλοντας και μη παρακολουθούσε ξαπλωμένος την τέλεση του αγιασμού. Ένιωθε πολύ άσχημα με την όλη υπόθεση. Θα ήταν καλύτερα να τον άφηναν ήσυχο και ανενόχλητο. Στο μεταξύ, ενώ η τελετή προχωρούσε, άρχισε η συνείδηση του να διαμαρτύρεται. Η δυσαρέσκεια και η ανησυχία κατέκλυσαν τον ψυχικό του κόσμο. Φοβήθηκε μήπως εξ αιτίας του εμπαίζονται τα θεία. Η τελευταία αυτή σκέψη τού έφερε μεγάλη αναταραχή.

Σε λίγο τελείωσε ο αγιασμός και επρόκειτο να αρχίση το ευχέλαιο! Τότε, μη αντέχοντας άλλο, πετάχτηκε ταραγμένος από το κρεβάτι.

-Όχι! Όχι, πατέρες! Μην κάνετε ευχέλαιο. Φθάνει. Μου πέρασαν όλα. Καλά είμαι! Κατεβαίνω αμέσως στην ακολουθία. Δεν έχω τίποτε.

Αυτό ήταν όλο. Πού να τολμήση άλλη φορά να συγκατατεθή στις προτάσεις του πειρασμού! Πώς να αποφασίση στο εξής να κάνη τον ψευτοάρρωστο!

Από το άλλο μέρος δεν μπορούσε παρά να θαυμάση την ποιμαντική τέχνη του γέροντα του. Η διάγνωση, η επέμβαση, η εκτέλεση του σχεδίου, όλα υπήρξαν σοφά και τέλεια. Παρ’ όλο που ο γέροντας ήταν ένας αγράμματος άνθρωπος, χωρίς σπουδές και πτυχία.

Αθανάσιος Γρηγοριάτης

Χαρίσματα και Χαρισματούχοι, Ι. Μονή Παρακλήτου, τόμος Γ΄, σελ.234-237

πηγή: sostis.gr

Source link

Μία ημέρα στέρηση από την αμαρτία (Αληθινό περιστατικό)

Στις αρχές του ΙΘ΄ αιώνος, η Μονή του Αγίου Παντελεήμονος Αγίου Όρους, το Ρωσικό, που την εποχή αυτή είχε Έλληνες μοναχούς, ήταν πλήρως εγκαταλελειμμένη.

Η Ιερά Κοινότης, λοιπόν, το έτος 1803, αποφάσισε να διαγράψει το μοναστήρι από τον αριθμό των αγιορειτικών μονών, και απευθύνθηκε στον οικουμενικό πατριάρχη Καλλίνικο με ανάλογη αίτηση.

Ο πατριάρχης απέρριψε αποφασιστικά τέτοια πρόταση και έδωσε εντολή να φροντίσουν αμέσως για την εξεύρεση εμπείρου και πνευματικού ηγουμένου, στου οποίου τα χέρια θα παρέδιδαν όσο το δυνατόν γρηγορώτερα το κοινόβιο για να το ανασυγκροτήση.Μόλις η Ιερά Κοινότης έλαβε γνώση της Πατριαρχικής αποφάσεως, επέλεξε και πρότεινε τον Έλληνα π. Σάββα, ηλικιωμένο ιερομόναχο της Σκήτης Ξενοφώντος, ο οποίος κατά τη γνώμη τους ήταν ικανός να αντεπεξέλθη στο έργο που επρόκειτο να του ανατεθή.(Ο π. Σάββας τελικά με εντολή του Πατριάρχη πάει στην Κωσταντινούπολη και το κείμενο συνεχίζει ως ακολούθως) :

Μεταξύ των πιστών της Κωνσταντινουπόλεως, από τους οποίους πολλοί εγνώριζαν και προσωπικώς το Γέροντα, γρήγορα διαδόθηκε η είδησις για τον ερχομό του…

…Ο π. Σάββας έμεινε τελικά τέσσερα χρόνια στην Κωνσταντινούπολη για τη συγκέντρωση δωρεών και γνωρίστηκε με πολλές ευλαβείς ελληνικές οικογένειες.Ο μαθητής του, ο αρχιμανδρίτης Προκόπιος (1848+) διηγήθηκε ως αυτόπτης μάρτυς το εξής γεγονός:

Σε κάποια από τις ελληνικές οικογένειες, του ανέφεραν για ένα συγγενή τους, νεαρό έμπορο, ο οποίος σχετιζόταν με τους αντιπροσώπους των σουλτανικών χαρεμιών και προμήθευε στο προσωπικό τους ποικίλα εμπορεύματα.Πέραν τούτου όμως, ο νεαρός έμπορος δημιούργησε και άλλου είδους σχέσεις με τις φυλακισμένες, τις οποίες επισκεπτόταν καθημερινώς.

Οι συγγενείς του, μιλώντας περί αυτού στον π. Σάββα, είπαν ότι θα τιμωρηθή αυστηρά από τους Τούρκους σε περίπτωση που αυτό γίνη γνωστό. Ετσι, τον παρεκάλεσαν να λυτρώσει με τη μεσολάβησή του, το νεαρό από τέτοιο κίνδυνο.Ο π. Σάββας, με πίστη στη βοήθεια της Χάριτος του Θεού και τη συνεργία της Θείας Κοινωνίας, άρχισε το έργο. Μετά από μακρές και ανεπιτυχείς προτροπές προς τον φιλήδονο νέο να εγκαταλείψη τις αμαρτωλές σχέσεις με τις μουσουλμάνες, πρότεινε εν τέλει ευκολώτερους όρους από την πλευρά του, υποσχόμενος ότι δεν θα τον ενοχλήση πλέον για να τον αποτρέψη από την αμαρτία.Τον παρακάλεσε, λοιπόν, να μην πάη στο χαρέμι μία ημέρα και κατά τη διάρκειά της να νηστεύση, μετά να του αναγνωσθή η συγχωρητική ευχή, να κοινωνήση των αχράντων Μυστηρίων και κατόπιν ας κάνη ό,τι θέλει!

Ο δυστυχής….ελκόμενος από την αμαρτία όπως ο σίδηρος από τον μαγνήτη δυσκολεύτηκε αλλά δέχθηκε τη συμβουλή. Ίσως εξ αιτίας ντροπής ενώπιον του Γέροντος και των συγγενών του, περισσότερο όμως επειδή ο σοφός Γέροντας δεν του ζητούσε παραίτηση από την αμαρτία, αλλά στέρηση μόνο για μία ημέρα.Ενήστευσε εκείνη την ημέρα, έλαβε τη συγχώρηση δια της ευχής και τη θεία Κοινωνία και μετά τη θεία Λειτουργία γευμάτισε με τον π. Σάββα και με τους συγγενείς.Κατά τη διάρκεια του γεύματος και δήθεν τυχαίως, ο Γέροντας πρότεινε να προσπαθήση εκείνη την ημέρα να μην πάη στο χαρέμι και να κοινωνήση πάλιν την επόμενη.

Επειδή δεν έβλεπε καμία αντίδρασι, άρχισε εγκαρδίως να τον παρακαλή, υποσχόμενος εκ νέου ότι μετά τη Θεία Κοινωνία θα τον αφήση ελεύθερο να πράξη κατά την επιθυμία του. Αφού έλαβε την συγκατάθεσι τον κοινώνησε και την άλλη ημέρα.

Πρότεινε να τον ξανακοινωνήση με τους ίδιους όρους, δηλαδή και εκείνη την ημέρα να μην πάει στο χαρέμι, και τον κοινώνησε και την τρίτη ημέρα.
Τότε φάνηκε πώς ενήργησε σωτηριωδώς η χάρις του Θεού, κατά την ζώσαν πίστιν του Γέροντος και τις προσευχές των συγγενών. Η καρδιά του νέου μαλάκωσε και άρχισε σιγά σιγά μέσα του να αισθάνεται τη νέκρωσι των φλογισμένων παθών.Ο π. Σάββας συνέχισε να τον κοινωνή επί σαράντα ημέρες και την τελευταία φορά του είπε:– Πήγαινε τώρα όπου επιθυμείς, ακόμη και στο χαρέμι δεν σε εμποδίζω!Αλλά στην ψυχή του νέου είχε ήδη συντελεσθή η μεταστροφή.

– Ας κάνουν μαζί μου, ό,τι θέλουν, είπε. Μπορούν και να με κατακόψουν. Για τίποτε στον κόσμο δεν θα δεχτώ να πηγαίνω εκεί όπου νωρίτερα έτσι ασυγκράτητα έτρεχα!Με αυτόν τον τρόπο ο φιλεύσπλαγχνος Κύριος.έσωσε τo πρόβατό Του.Όταν ο π. Σάββας συγκέντρωσε αρκετές δωρεές, επέστρεψε στο Άγιο Όρος και στην ακτή της θάλασσας άρχισε να κτίζη το μοναστήρι.Ο Γέροντας εκοιμήθη το 1821.

Πηγή: βιβλ. υπ.αριθμ. 4, της σειράς Αγιορείτες Πατέρες του 19 αιώνος – του ιερομονάχου Αντωνίου – εκδόσεις Ίνδικτος, Αθήνα 2005

opougis

Source link

Διδαχές από τον Άθωνα – Απόγνωση και θάρρος στην πνευματική μας πορεία

Στην πνευματική μας πορεία, υπάρχει κάτι πού είναι ο μεγαλύτερος σκόπελος. Και είναι τόσο πολύ σημαντικό, γιατί αυτό, εάν το προσέξη ο άνθρωπος, πολλά κερδίζει. Εάν όμως δεν το προσέξη, πολύ ζημιώνεται.

Ο σκόπελος αυτός λέγεται αποθάρρυνσι, απογοήτευσι και ευρίσκεται μέσα στην πρακτική υφή της ζωής μας…

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: ⇒           ΕΔΩ

Source link

Από την επίσκεψη του Οικ. Πατριάρχη στη Σεούλ


Από την επίσκεψη του Οικ. Πατριάρχη στη Σεούλ | Διακόνημα


Στην Άπω Ανατολή και συγκεκριμένα στην Σεούλ βρέθηκε φέτος για τον εορτασμό του Αγίου Νικολάου ο Παναγιότατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος.

Ακολουθούν φωτογραφίες από την πανήγυρη του Αγίου Νικολάου στην Σεούλ.

 

Πηγή: Φωτογραφίες: fanarion.blogspot.com, orthodoxianewsagency.gr

 

‘;
jQuery(‘body’).append(html);
jQuery(“#tmp_popup_”+post_id).show();
}
});
}

Source link

Ο π. Ιωνάς από την Ταϊβάν στο «Ενορία εν δράσει»

Δεν ήρθα εδώ, για να μεταπείσω κανέναν. Ο σκοπός μου δεν είναι να προσηλυτίσω. Σέβομαι τις πεποιθήσεις των άλλων και γι’ αυτό το λόγο εκπλήττονται, όταν τους λέω ότι δε θέλω ν’ αλλάξω κανέναν, απλώς να κάνω την Θεία Λειτουργία, που αυτό για μένα είναι το παν.

Ο Αρχιμανδρίτης Ιωνάς Μούρτος, ο μοναδικός Ορθόδοξος ιεραπόστολος της Ταϊβάν, ήταν φιλοξενούμενος του π. Σπυρίδωνα Τσιμούρη, στο «Ενοριακό Αρχονταρίκι» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», σε μια συζήτηση με θέμα: Αναζητώντας τον Χριστό στις εσχατιές της γης.

Ο π. Ιωνάς μίλησε από καρδιάς για την μοναχική του διακονία στην πολυπληθή και αλλόθρησκη Τάι-Πέι της Ταϊβάν, όπου η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι γνωστή ούτε κατ’ όνομα, εκεί όπου θυσιαστικά αγωνίζεται να διαδώσει τον Λόγο του Θεού.
Η Ορθοδοξία είναι άγνωστη στην Ταϊβάν τονίζει ο π. Ιωνάς και το πρόβλημα είναι ότι ο τρόπος του σκέπτεσθαι που έχουν οι Κινέζοι και οι Ταϊβανέζοι είναι τελείως διαφορετικός από τον δικό μας. Απουσιάζουν έννοιες όπως αυτή του προσώπου, το σωστό ή λάθος και άλλες.
Έδωσε στη συνέχεια κάποια παραδείγματα από τις εμπειρίες του, για το πως προσπαθεί να μιλήσει για την θεία Ευχαριστία και μέσα από αυτήν να δείξει σε αυτό το κοινό έναν άλλο τρόπο ολοκλήρωσης.
Ενώ κατέδειξε το χάσμα που υπάρχει στην αντιμετώπιση σειράς ζητημάτων, όπως του πόνου, όπου είναι τελείως διαφορετικός ο τρόπος προσέγγισης ανάμεσα στον βουδισμό και τον χριστιανισμό.
Αναφέρθηκε στην πορεία του και την ανάπτυξη των ιεραποστολικών του προσπαθειών στην Ταϊβάν, την οργάνωση της Εκκλησίας, την δημιουργία εφαρμογών ορθόδοξης ηλεκτρονικής κατήχησης για κινητά τηλέφωνα.
Ζήτησε τις προσευχές όλων για την ενίσχυση του έργου του, τη συνδρομή σε βιβλία, εικόνες και φυσικά την οικονομική βοήθεια.
Για να τονίσει:
«Δεν ήρθα εδώ, για να μεταπείσω κανέναν. Ο σκοπός μου δεν είναι να προσηλυτίσω. Σέβομαι τις πεποιθήσεις των άλλων και γι’ αυτό το λόγο εκπλήττονται, όταν τους λέω ότι δε θέλω ν’ αλλάξω κανέναν, απλώς να κάνω την Θεία Λειτουργία, που αυτό για μένα είναι το παν.
Να έρθει ο Θεός στη γη, σ’ αυτόν τον τόπο. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο από τη Θεία Λειτουργία σ’ αυτή και στην άλλη ζωή».
Το Ιεραποστολικό Κλιμάκιο της Ταϊπέι στην Ταϊβάν υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και στην Ιερά Μητρόπολη Χονκ-Κονγκ.
Η λειτουργία του Κλιμακίου ξεκίνησε από τον π. Ιωνά Μούρτο στις αρχές του έτους 2001, όταν με πρόσκληση του τότε Μητροπολίτη Νικήτα και τις ευχές του Γέροντος της Ι. Μονής Οσίου Γρηγορίου του Αγίου Όρους, μακαριστού π. Γεωργίου Καψάνη, αποφάσισε να μεταβεί και να διαδώσει το μήνυμα της Ορθοδοξίας στη μακρινή αυτή χώρα της Άπω Ανατολής.
Στην Ταϊβάν την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν Ορθόδοξοι, παρά μόνο καθολικοί, προτεστάντες, βουδιστές, ταοϊστές και άλλοι θιασώτες ειδωλολατρικών θρησκειών.
Γράφτηκε και σε ένα Πανεπιστήμιο για να μάθει κινέζικα αλλά και για να αποκτήσει άδεια παραμονής που το κράτος δεν του παρείχε, γιατί η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν υφίσταται για την κυβέρνηση της Ταϊβάν.
Από τις αρχές του 2004 ο π. Ιωνάς κάλυψε με την οικονομική συνδρομή του ιεραποστολικού συνδέσμου «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός», μια βασική ανάγκη, την απόκτηση ενός διαμερίσματος σε συγκρότημα πολυκατοικιών, που χρησιμοποιείται έκτοτε ως Ι. Ναός επ’ ονόματι της Αγίας Τριάδος για τις λατρευτικές ανάγκες και την κατήχηση, καθώς τα πρώτα χρόνια νοίκιαζε τον χώρο ενός μικρού νηπιαγωγείου.
Ο π. Ιωνάς πραγματοποιεί ομιλίες σε πανεπιστήμια, θεολογικά σεμινάρια, συνέδρια, πνευματικά κέντρα  και νοσοκομεία.
Το ποίμνιο του Ιεραποστολικού Κλιμακίου της Ταϊπέι αυξάνεται σταδιακά με το αξιόλογο έργο του π. Ιωνά και ήδη τελούνται εκεί αρκετές βαπτίσεις και γάμοι.

Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου 

Τη συζήτηση μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ:

 

Source link

Ο Γέροντας στεκόταν αγέρωχος 200 μέτρα από τη φωτιά και έψελνε την Παράκληση!

Ο Ιερομόναχος, πατήρ Ελπίδιος Νεοσκητιώτης.

Το 1970 είχε συμβεί το Μοναστήρι της Παναγίας [Ιερό Ησυχαστήριο Μπάλας, στη Ροδόπολη Αττικής] ακόμα ένα ένα θαυμαστό περιστατικό.
Το έτος αυτό άναψε στην περιοχής της Μπάλας μεγάλη πυρκαγιά, η οποία παρά τις προσπάθειες που κατέβαλλαν οι πυροσβέστες, πλησίαζε απειλητικά προς τα κτήρια της μονής.
Ο πατήρ Ελπίδιος [δίδυμος αδελφός του Ιερομάρτυρα, αγίου Φιλουμένου] προσευχόταν συνεχώς και παρακαλούσε την Παναγία να φυλάξει το μοναστήρι της.

Η φωτιά, όμως, συνέχιζε να πλησιάζει ολοένα και περισσότερο.
Όταν πλέον έφτασε πολύ κοντά, τότε οι αδελφές είδαν τον Γέροντα να στέκεται αγέρωχος στα 200 μέτρα από τη φωτιά και να ψάλλει τον Παρακλητικό Κανόνα της Παναγίας, κάνοντας συνεχώς το σημείο του σταυρού προς το μέρος που καιγόταν.
Σε λίγη ώρα συγκινημένες είδαν και το θαύμα: Ο άνεμος άλλαξε απρόσμενα φορά και η φωτιά άρχισε να απομακρύνεται από το μοναστήρι.
Έτσι, κατάφεραν σιγά σιγά οι πυροσβέστες να την κατασβέσουν.

 

Από το βιβλίο ο “Γέροντας Ελπίδιος (1913-1983)» έκδοση Ιεράς Μονής Αγίου Νικολάου Ορούντας Κύπρου.

Source link

Μια όμορφη ιστορία από το Άγιον Όρος λέει…

Μια όμορφη ιστορία από το Άγιον Όρος λέει……

«Κάθε φορά που νύχτωνε στον Παράδεισο, ο Άγιος Πέτρος, έκλεινε την θύρα και μετρούσε στα δεφτέρια του πόσοι είχανε μπει στον Παράδεισο.

Ύστερα έβαζε τα ονόματά τους πλάι σε εκείνους που ήδη ήταν μέσα από καιρό και έβρισκε τον αριθμό.

Το άλλο πρωί μετρούσε πάλι τους παραδεισένιους ανθρώπους και πήγαινε να ανοίξει την πόρτα.

Μα για καιρό έβλεπε τούτο το παράδοξο:
Ενώ αποβραδίς είχε μετρήσει πως αυτοί που είχαν μπει στον Παράδεισο ήταν δέκα, την άλλη μέρα μετρούσε άλλους δέκα περισσότερους.

Μα πως γίνεται αυτό σκεφτόταν.

Αποφάσισε να πάει στον αφέντη Χριστό και να Του πει αυτό που τον απασχολεί.

Να φυλάξεις βάρδια είπε ο Χριστός και ο Άγιος έσκυψε το κεφάλι και γύρισε στο διακόνημά του.

Το ίδιο βράδυ ο Απόστολος του Θεού φύλαξε κατά την προσταγή του Χριστού και σαν ξημέρωσε είχε έτοιμη την απάντηση.

Τον ρώτησε λοιπόν ο Κύριος,
τι συμβαίνει…

Το βράδυ… Κύριε… που κλείνει ο Παράδεισος ανεβαίνει η Μάνα Σου στα τείχη και βάζει τους ανθρώπους από εκεί.

Αυτός είναι ο λόγος που το πρωί βρίσκω περισσότερους».

Αυτή είναι η δύναμη  της Παναγίας μας…

(Αόρατοι Ερημίτες (fb))

Καλή Δύναμη σε όλους !

Η Παναγία να χαρίζει

σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής

Δύναμη , Ελπίδα , και παρηγοριά!

Πηγή:http://odevontas.blogspot.com/2017/08/blog-post_14.html

ethnegersis.blogspot.com

Source link