Και τότε, θα έρθει ο Αντίχριστος και θα πει…

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος – Απόσπασμα από την 45η ομιλία στο βιβλίο της Καινής Διαθήκης, «Ιερά Αποκάλυψις»

Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών αν τα διαβάσετε, αξίζει, εκ πρώτης όψεως μοιάζουν σαν μυθώδη, εκ πρώτης όψεως. Θα έλεγε κανείς: άντε από κει τώρα, τι είναι αυτά; Βλέπουμε όμως αγαπητοί μου ότι πραγματώνονται αυτά. Τα Πρωτόκολλα λοιπόν των Σοφών της Σιών, -βιβλιαράκι που πουλιέται έξω, να το βρείτε να το διαβάσετε- δεν είναι παρά ένας μακρύς κατάλογος προσπαθείας διαφθοράς των εθνών. Να καταστρέψουν και να διαφθείρουν τα έθνη.

Όταν η τηλεόραση βάζει αυτά που βάζει, όταν υπάρχουνε εκείνα που υπάρχουν στην ψυχαγωγία, στην πολιτική, στην οικονομία, παντού, στην εκπαίδευση. Διαβάστε και θα εκπλαγείτε. Θα πείτε: μα γιατί να καταστρέψουν;

Να χτυπήσουν τα έθνη σα χταπόδι επάνω στο βράχο να μαλακώσει. Να παραλύσουν τα έθνη.

Και τότε, θα έρθει ο Αντίχριστος και θα πει: εγώ τώρα θα σας σώσω, εγώ θα σας σώσω. Αφού πια τα έθνη δεν θα μπορούν να αντιδράσουν σε τίποτε.

Αντιθέτως, θα ζητούν έναν κυβερνήτη που να κυβερνήσει σ’ όλη τη γη, διότι η διαφθορά τους θα έχει φθάσει στο άκρον άωτον και σ’ αυτό θα έχουνε δουλέψει οι Σιωνισταί.

Να γιατί χαρακτηρίζεται, θα το πω άλλη μια φορά, η Ιερουσαλήμ ‘Σόδομα και Αίγυπτος’. Να διαφθείρει τον κόσμο και να επικρατήσει στον κόσμο. ‘Σόδομα’: να διαφθείρει. ‘Αίγυπτος’: να επικρατήσει. Αν προσέξει κανείς λίγο, θα ιδεί το γράμμα του κειμένου να του φωνάζει την πραγματικότητα.

πηγή: ixthis3

Source link

Αυτήν την προσευχή δεν μπορεί να την πει κανείς, αν δεν έχει την χάρη του Αγίου Πνεύματος..

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΝΟΕΡΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ, Ἀρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης (Προηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου)

Ὅσο συχνότερα λέει ὁ Χριστιανός τήν προσευχή, «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τό ἁμαρτωλόν», τόσο περισσότερο λαμβάνει τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, εἰρήνη στήν ψυχή του, φωτισμό στό νοῦ του καί δύναμη ν’ ἀντιμετωπίσει τόν ἀγῶνα τῆς ζωῆς.

Αὐτήν τήν προσευχή δέν μπορεῖ νά τήν πεῖ κανείς, ἄν δέν ἔχει τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διότι λέγει ὁ λόγος τοῦ Θοεῦ ὅτι «οὐδείς δύναται εἰπεῖν Κύριον Ἰησοῦ, εἰ μή ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ»· δηλαδή, κανείς ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά πεί τόν Ἱησοῦν, τόν Χριστόν, Κύριον Θεόν, παρά μόνον ἐάν ἔχει τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Γι’ αὐτό, λοιπόν, κάθε φορά πού ἕνας Χριστιανός, λέγει τόν Χριστόν Κύριον Θεόν, αὐτό τό λέγει ἐπειδή ἔχει τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἐμεῖς ἀπό ποῦ ἔχουμε τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος; Τήν ἔχουμε ἀπό τό Ἅγιον Βάπτισμα. Διότι τότε που βαπτισθήκαμε ἐλάβαμε τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὅλοι οἱ Χριστιανοί εἶναι πνευματοφόροι, ἀλλά τήν χάρη μποροῦμε νά τήν ἔχουμε μέσα μας θαμμένη κι ἀνενέργητη ἤ ζωντανή να μᾶς ἀγιάζει καί νά μᾶς χαριτώνει.

Ἕνας ἄνθρωπος πού δέν προσεύχεται, πού δέν ζεῖ στήν Ἐκκλησία, που δέν ἐξομολογεῖται, πού δέν κοινωνεῖ, πού δέν κάνει τίς ἀντολές τοῦ Θεοῦ, καί εἶναι βαπτισμένος, ἔχει τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα του, ἀλλ’ ἀνενέργητη, δέν λειτουργεῖ ἥ χάρις. Μόλις αὐτός ἀρχίσει νά προσεύχεται, νά ἐξομολογεῖται, νά κοινωνεῖ, νά κάνει τά ἔργα τοῦ Θεοῦ, τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, ἀρχίζει ἡ χάρις νά ἐνεργεῖ, καί ὁ ἄνθρωπος φωτίζεται, ἁγιάζεται, καθαρίζεται καί σώζεται.

Γιά νά μπορέσουμε λοιπόν καί μεῖς νά ἔχουμε μέσα μας τήν χάρη τοῦ Θεοῦ νά ἐνεργεί καί νά τήν αἰσθανόμεθα μέσα μας, πολύ μᾶς βοηθάει αὐτή ἡ προσευχή, τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν». Τό πρωί πού σηκωνόμαστε, μαζί μέ τίς ἐωθινές προσευχές, τό «Βασιλεῦ Οὐράνιε…Παναγία Τριάς…Πάτερ ἡμῶν…», νά λέμε ἀρκετές φορές τήν πρσευχή αὐτή κάνοντας καί τόν Σταυρό μας: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν». Τήν ἡμέρα ὅσο ἠμποροῦμε: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν». Ὅταν κάποιος πειρασμός, κάποια κακή σκέψη ἔρχεται στό νοῦ μας: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ…» μέ ταπείνωση, μέ πίστι, ἔρχεται εἰρήνη στήν ψυχή. Μόλις στήν οἰκογένεια πάει νά γίνει ἕνα σκάνδαλο, μία διαίρεση, μία ἀκαταστασία: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησον ἡμᾶς», «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, φώτισε τά παιδιά μας», «Κύριε Ἰησοῦ, εἰρήνευσέ μας», καί ἔρχεται χάρις, εὐλογία καί εἰρήνη.

http://orthodoxia.kalikantzaros.gr/wp-content/uploads/2018/12/αυτήν-την-προσευχή-δεν-μπορεί-να-την-πε.jpg

Ὅσους Χριστιανούς συμβουλεύσαμε νά λένε αὐτήν τήν προσευχή καί ἰδίως ὅταν μέσα στήν οἰκογένειά τους ὑπάρχουν δυσκολίες, ὅλοι μοῦ εἶπαν ὅτι μέ τήν προσευχή αὐτή ἡ οἰκογένεια εἰρηνεύει, τά παιδιά φωτίζονται, ὁ κόσμος γίνεται καλύτερος κάι ἔρχεται πιό κοντά στόν Χριστό.

Λοιπόν, ἄν θέλετε, τώρα πού φεύγετε ἀπό τό Ἅγιον Ὄρος, κρατῆστε σάν ἕνα πολύτιμο ἐφόδιο αὐτό, νά προσπαθεῖτε ὅσο πιό συχνά μπορεῖτε νά λέτε: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν». Δέν χρειάζεται νά εἶναι κανείς κλεισμένος στό δωμάτιό του ἤ μέσα σέ μιά Ἐκκλησία. Καί στό αὐτοκίνητο πού ὁδηγεῖ, καί στόν δρόμο πού περπατάει, καί περίπατο πού πηγαίνει, καί δουλειές ἄλλες πού κάνει, ὁ νοῦς μπορεῖ νά προσεύχεται: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν».

Ὑπάρχει μάλιστα καί ἕνα πολύ ὡραῖο βιβλιαράκι πού σᾶς συνιστῶ νά τό διαβάσετε· λέγεται «Οἱ περιπέτειες ἑνός Προσκυνητοῦ», εἶναι ἱστορία πού διαβάζεται εὔκολα. Ἐκεῖ περιγράφεται ἡ ζωή ἑνός Ρώσσου προσκυνητοῦ ὁ ὁποῖος τόν περασμένο αἰῶνα εἶχε πολύ πόθο Θεοῦ μέσα στήν καρδιά του καί ἤθελε νά μάθει αὐτήν τήν προσευχή, πῶς νά τήν λέγει. Ταξίδευε σέ διάφορα μέρη καί βρῆκε ἁγίους Γέροντες καί ἀσκητές οἱ ὁποῖοι τοῦ ἐδίδαξαν αὐτήν τήν προσευχή. Ἄν διαβάσετε αὐτό τό βιβλίο θά δεῖτε καί σεῖς ποιά εἶναι ἡ μέθοδος, ἡ τέχνη γιά νά λέμε αὐτήν τήν προσευχή, καί μάλιστα ὄχι ἁπλῶς νά τήν λέμε, ἀλλά ἀπό τό στόμα νά πηγαίνει στό νοῦ καί ἀπό τόν νοῦ νά πηγαίνει στήν καρδιά. Διότι ὅταν ἡ προσευχή εἶναι στήν καρδιά, τότε εἶναι πιό καθαρή, γνήσια, ἀληθινή προσευχή, καί τότε φέρνει καί πολύ εἰρήνη στήν ψυχή.

Ἄν θέλετε δοκιμᾶστε καί θά μέ θυμηθεῖτε, πόση εἰρήνη θά ἔλθει στήν ψυχή σας καί πόση χαρά θά πάρετε. Ὅλοι μπορεῖτε, μικροί καί μεγάλοι νά μάθετε αὐτήν τήν προσευχή: «Κύριε Ἰησου Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν».

Μέσα στήν Ἐκκλησία μας ἔχουμε ὅπλα γιά νά εἴμαστε εὐτυχισμένοι, ἀλλά δέν τά χρησιμοποιοῦμε, γι’ αὐτό καί δέν ἔχουμε χαρά στήν ζωή μας, ἐνῶ ἐάν ἔχουμε τήν προσευχή θά ἔχουμε ἀληθινή χαρά.

Εὔχομαι καλό ταξίδι καί ἡ εὐλογία τοῦ Θεῦ νά εἶναι μαζί σας.

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία σέ προσκυνητάς, 1983

ΓΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ Π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΨΑΝΗ: ⇒    ΕΔΩ

Source link

Τι είχε πει ο Άγιος Πορφύριος για το μέλλον της Ελλάδας

-ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ-

*Από το νέο βιβλίο: «Ο Όσιος Πορφύριος ο Προφήτης – Μαρτυρίες» – Αγιοπαυλίτικο Ιερό Κελλί Αγίων Θεοδώρων – Άγιον Όρος»

-Μια φορά επισκέφτηκα τον Άγιο Πορφύριο και μιλήσαμε για την Ελλάδα και τους πολιτικούς της. Τότε μου είπε το εξής, που μου έκανε μεγάλη εντύπωση: «Θα έρθει μετά από χρόνια ένα παλικάρι που θα είναι πάρα πολύ πιστό στον Θεό και θα μας κυβερνήσει. Θα έρθει ένα παλικάρι και θα φέρει όλη τη νεολαία κοντά στον Χριστό».

*****

-Κάποτε πήγα για προσκύνημα στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου, στο Έσσεξ της Αγγλίας, και συνάντησα τον Γέροντα Σωφρόνιο (Σαχάρωφ). Κάποια στιγμή του είπα:

-Γέροντα, ο Πνευματικός μου είναι ο π. Πορφύριος.

-Ωωω…! Τι μου λες παιδί μου…! Θα πας και θα του βάλεις μία μετάνοια για σένα και μία για μένα και θα του πεις: «Από τον παππούλη, τον Σωφρόνιο, μαζί με πολλές, πολλές ευχές!»

Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα και μίλησα στον Άγιο σχετικά με τον π. Σωφρόνιο, μου είπε αυθόρμητα, σαν να μονολογούσε: «Μωρέ, εγώ κάθε ημέρα τον εβλέπω. Αφού κάθε ημέρα είμαστε μαζί…»

*****

-Μία άλλη φορά πήγα με μία σύγχρονη ιεραπόστολο, την Ελληνοαμερικανίδα Σταυρούλα (Σταυρίτσα) Ζαχαρίου.

Εκείνη του μίλησε για την ζωή της. Καταγότανε από το Αϊβαλί της Μικράς Ασίας και ήταν ξαδέρφη του αγιογράφου και λογοτέχνη Φώτη Κόντογλου. Έζησε αρκετά χρόνια στην Αμερική με πλούτη και ανέσεις. Από αγάπη προς τον συνάνθρωπο πήγε στην Αφρική, όπου επιδόθηκε με πολύ ζήλο στο ιεραποστολικό έργο, ιδιαίτερα στην Κένυα. Ο Άγιος μας αποκάλυψε ότι εξομολογούσε τον Κόντογλου, όταν ήταν ακόμη στην Πολυκλινική. Κάποια στιγμή είπε στην Σταυρίτσα:

-Πρόσεξε όμως εκεί στην Αφρική, δεν θα έχεις σχέσεις με τους παπικούς και τους προτεστάντες.

-Εεε… να, καμιά φορά, άμα κάνουνε καμία συγκέντρωση και με καλούνε, πηγαίνω.

-Όχι, όχι, δεν θα έχεις καμία, καμία σχέση με αυτούς. Να μην ξαναπάεις…, της τόνισε έντονα…

ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΙΤΕ: ⇒             ΕΔΩ

*****

Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΟΝΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ

Ο άρτος ποτέ δεν θα λείψει απ’ την Εκκλησία. Θα περάσετε δύσκολα αλλά κοντά στην Εκκλησία κανένας δε θα χαθεί. Μη φοβάσαι, θα επέμβει ο Κύριος διότι η σωτηρία της Ελλάδος μόνο δια του Κυρίου θα γίνει.

*****

ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΓΕΤΗ ΠΟΥ ΘΑ ΕΝΩΣΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΝ ΚΑΛΟ

Ὁ γέροντας εἶχε καί τό προφητικό χάρισμα, ἀλλά σπάνια μιλοῦσε γιά μελλοντικά γεγονότα. Πάντα μέ σύνεση καί προσοχή τό ἔκανε σέ ἐξαιρετικές μόνο περιπτώσεις. Ὁ π. Πορφύριος κάνει λόγο γιά ἕναν πολύ σπουδαῖο ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος θά βγεῖ μέσα ἀπό τή συμφορά γιά νά συνεγείρει καί νά ἑνώσει τόν κόσμο στό καλό (Κλείτου Ἰωαννίδου, «ὁ Γέρων Πορφύριος», Ἀθήνα 1993, σελ. 233).

Μιλᾶ γιά ἕναν νέο ἡγέτη τοῦ Ἔθνους, γιά ἕνα σπουδαῖο καί τρανό παλληκάρι, πού θά ἔχει ἀκλόνητη ὀρθόδοξη πίστη καί Ἰησοῦ Χριστό στήν καρδιά του. Ὁ ἡγέτης αὐτός θά ἐμπνεύσει, θά συνεγείρει καί θά ἐνθουσιάσει χιλιάδες νέους χριστιανούς, πού τώρα εἶναι σκορποχώρι, ἀνακατεμένοι μέ τά ἁρπαχτικά τοῦ αἰῶνος τούτου.

 

Source link

«Θα προσευχηθώ όλη τη νύχτα και ό,τι μου πει ο Θεός»

Η ΑΣΚΗΤΡΙΑ ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΤΑ

Αυτή η ασήμαντη εξωτερικώς γιαγιά που εδώ βλέπουμε, δέχθηκε χαρίσματα από τον Χριστό που μόνο μεγάλοι Άγιοι είχαν. Κατέβαζε με τις προσευχές της τον ουρανό και τους Αγίους κάτω, συνομιλούσε με την Θεοτόκο, έβγαινε από το σώμα της και με την ψυχή της ταξίδευε σε Παράδεισο και κόλαση, φθάνοντας σε μέτρα απίστευτα για την εποχή μας…

…Η Λαμπρινή γεννήθηκε το 1918 στο χωριό Αγία Παρασκευή Άρτης.

Οι γονείς της Σπυρίδων Δρίβας και Θεοδώρα ήταν από τους πιο εύπορους του χωριού και είχαν αλλά τρία αγόρια. Η Λαμπρινή ήταν η μικρότερη, και τ’ αδέλφια της την υπεραγαπούσαν για τον χαρακτήρα της, το ήθος και την πολύ καλή συμπεριφορά της προς όλους.

Μεγάλωσε με χριστιανικές αρχές. Από μικρή έμαθε να αγαπά τους ανθρώπους και να ζει σύμφωνα με τον λόγο του Θεού. Τελείωσε μόνο το δημοτικό σχολείο και διάβαζε με πόθο την Αγία Γραφή και άλλα πνευματικά βιβλία.

Διηγήθηκε η ίδια:

»Ήμουν οκτώ χρόνων και καθόμουν σ’ ένα καρεκλάκι στην αυλή του σπιτιού. Κρατούσα μια μικρή Αγία Γραφή, μπήκα στον ενθουσιασμό και μου άρεσε να την διαβάζω.

Είχα διαβάσει το χωρίο: «Πας ος αφήκεν οικίας ή αδελφούς ή αδελφάς ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς ένεκεν του ονόματος μου, εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». (Ματθ.. ιθ’-29).

Έτσι μπήκε μέσα στην καρδιά μου και αγάπησα πάρα πολύ τον Κύριο. Από εκείνη την στιγμή άναψε ο πόθος για να ακολουθήσω την μοναχική ζωή και σκέφθηκα: Δεν θέλω τίποτε, ούτε χωράφια, ούτε περιουσίες, θα πάω για Μοναχή.

Τότε εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά μου κάποιος ντυμένος με ιερατικά άμφια και μου άρεσε πολύ η όψη του, ήταν πολύ όμορφη. Τον κοιτούσα με θαυμασμό. Μου είπε:

– Τι με θαυμάζεις; Και τα χεράκια σου Εγώ τα έπλασα και είσαι και συ όμορφη σαν εμένα.

– Εμένα με γέννησε η μάννα μου και είναι στην κουζίνα. Να την φωνάξω;

– Όχι, εγώ εσένα θέλω, και έπιασε τα μαλλάκια μου. Αυτά ποιος τα έπλασε;

– Ναι, μου είπε. Τώρα τι θα κάνεις, ποια ζωή θα ακολουθήσεις;

– Αυτό το βιβλίο μου άναψε τον πόθο για τον μεγάλο μου Θεό θέλω να τον απολαύσω. Αυτός να εργάζεται για μένα και εγώ γι’ αυτόν.

– Θα γίνεις μεγάλη, παιδί μου, και θα εργασθείς και συ για Μένα.

– Ποιος είσαι συ;

– Αυτός πού είπες εσύ, μου είπε. Αφού θέλεις έτσι, θα τρως Τετάρτη και Παρασκευή ψωμί και σκόρδο. Εσύ είσαι καλό παιδί, έχω όμως και άλλα καλά παιδιά. Θα έρθω μια μέρα να μαζέψω όλα αυτά τα καλά παιδιά.

Ύστερα έγινε άφαντος…»

Άρχισε μετά απ’ αυτό να αγωνίζεται περισσότερο, να νηστεύει, να προσεύχεται και να ετοιμάζεται να αφιερωθεί στον Θεό. Πνευματικός της ήταν ο π. Μητροφάνης, ο Γέροντας της Ιεράς Μονής Ροβέλιστας Άρτης.

Διηγήθηκε η ίδια: «Από μικρή ήθελα να γίνω μοναχή. Όταν έγινα δεκαεπτά χρόνων πήγα στο Μοναστήρι και είπα στον Γέροντα ότι θέλω να γίνω μοναχή. Μου είπε:

-Νάρθεις, παιδάκι μου. Την άλλη μέρα ήρθαν οι γονείς μου με φωνές να με πάρουν. Ο Ηγούμενος, όπως τους είδε έτσι αγριεμένους, με έδωσε λέγοντάς μου να μεγαλώσω λίγο και μετά ξαναπηγαίνω.

Αυτοί με πήραν και σε λίγες μέρες άρχισαν τα προξενιά. Εγώ ήμουν αρνητική και εύρισκα προφάσεις». Μετά με ρώτησαν τι θέλω και τους είπα: «Θα προσευχηθώ όλη τη νύχτα και ό,τι μου πει ο Θεός».

Από το βιβλίο «Ασκητές μέσα στον κόσμο», η 19η διήγηση.

ixthis3.blogspot.com

Source link