Γέροντας Αρσένιος, Η ευχή του ενήργησε μέσα στο αστυνομικό τμήμα!

Γέροντας Αρσένιος, Η ευχή του ενήργησε μέσα στο αστυνομικό τμήμα!

Από αριστερά, ο Γέροντας Αρσένιος Σπηλαιώτης και ο όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής.

 

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Άλλος αδελφός βρέθηκε κάποτε σ’ ένα απρόοπτον πειρασμόν από μιαν παρεξήγησιν και τον έκλεισαν στο αστυνομικό τμήμα δυο βραδιές.
Προ της μεγάλης εκείνης ανάγκης επεκαλέστησε από ψυχής την ευχήν του παππού.

– Τότε, λέει, άναψε μέσα μου αμέσως μια φλόγα, σε σημείον ώστε επί δύο εικοσιτετράωρα ούτε έφαγα, ούτε ήπια, ούτε κάθισα, ούτε κοιμήθηκα, αλλά σαν δύο ξύλα τα πόδια μου με κρατούσαν όρθιο και προσευχόμενο αδιαλείπτως.

Αυτό, διαβεβαιώνει ο αδελφός, ήταν ένα μεγάλο δώρο του παππού. Έδειξε λίγο στα τέκνα του εκείνο πού είχε όταν βρισκόταν ακόμα σ’ αυτήν την ζωήν.

Παρ’ όλα αυτά, συγκρίνοντας τον εαυτόν του με τον μεγάλον Γέροντα [τον όσιο Ιωσήφ τον Ησυχαστή (1898-1959) τον συνασκητή του] έβλεπε, από ταπεινοφροσύνη, πολύ χαμηλά τον εαυτόν του.

 

Από το βιβλίο του Μοναχού Ιωσήφ Διονυσιάτη, “Γέρων Αρσένιος ο Σπηλαιώτης, (1886-1983), Συνασκητής τους Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού”.

Source link

Άγιος Σάββας της Καλύμνου, Τον είδα ξαφνικά μέσα στο σπίτι μου με την μαγκουρίτσα του!

Άγιος Σάββας της Καλύμνου, Τον είδα ξαφνικά μέσα στο σπίτι μου με την μαγκουρίτσα του!

Άγιος Σάββας ο εν Καλύμνω (1862 – 1948).

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

[Μαρτυρία Αντωνίου Κυριαζή]:

Μένω στην Αθήνα. Τον Σεπτέμβριο τον 1971 βρέθηκα στην ιερά μονή του αγίου Σάββα [στην Κάλυμνο].

Προσκύνησα με σεβασμό και ευλάβεια, το σκήνωμα τον αγίου. Εσωτερικώς με επαίδευε ένας πόνος, μια στενοχώρια.

Δεν το εζήτησα όμως του αγίου, αλλά αυτός εγνώρισε τον πόνο μου και όταν μετά από λίγες μέρες βρέθηκα στην Αθήνα, στο σπίτι μου, χωρίς να γνωρίζω τον άγιο, εκτός από το ιερό σκήνωμα, βλέπω ένα γεροντάκο με μια μαγκουρίτσα δίπλα μου όρθιο, μπροστά μου.

Δεν φοβήθηκα, τρομάχθηκα λιγάκι, να δω άγνωστο πρόσωπο και μάλιστα μέσα στο σπίτι μου. Και μου λέει:
– Τι είναι αυτό που σε βασανίζη. Γυρίζεις δεξιά, αριστερά και δεν κοιμάσαι. Σε στεναχωρεί να θέμα. Μη φοβάσαι. Σε λίγες μέρες που θα πας εκεί θα το πάρης με όλη σου την καρδιά και με όλη σου την… Μη στεναχωριέσαι.

Τρομαγμένος μετά από αυτό το όραμα κατάλαβα. Με είπε όμως φωνάζοντας εγώ είμαι ο άγιος Σάββας.

Κατάλαβα τότε. Μου ήλθε στην μνήμη το σκήνωμα που είδα στην Κάλυμνο.

Και πράγματι από τότε έταξα κάτι στον άγιο, αλλά δεν μπόρεσα να εκπληρώσω γρήγορα την υπόσχεσίν μου.

Σήμερα 6-9 1977 ευρίσκομαι και πάλι με την δύναμι τον αγίου στην Κάλυμνο, κατώρθωσα να εξιστορήσω το όραμα τον αγίου. […]

 

Η μαρτυρία δημοσιεύεται στο βιβλίο του Βασιλείου Παπανικολάου, ο «Άγιος Σάββας ο Νέος ο εν Καλύμνω», έκδοση Ιεράς Μονής Αγίων Πάντων Καλύμνου.

Source link

Αυτήν την Προσευχή πρέπει να λέμε όταν θυμιάζουμε στο σπίτι

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ 2020-Άγιος Παΐσιος: Προσευχή και μνημόσυνα για τους κεκοιμημένους

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ 2020 : Γέροντα, οι υπόδικοι νεκροί μπορούν να προσεύ­χονται; – Έρχονται σε συναίσθηση και ζητούν βοήθεια, αλλά δεν μπορούν να βοηθήσουν τον εαυτό τους. Όσοι βρί­σκονται στον Άδη μόνον ένα πράγμα θα ήθελαν από τον Χριστό: να ζήσουν πέντε λεπτά, για να μετανοή­σουν. Εμείς που ζούμε, έχουμε περιθώρια μετανοίας, ενώ οι καημένοι οι κεκοιμημένοι δεν μπορούν πια μό­νοι τους να καλυτερεύσουν την θέση τους, αλλά περι­μένουν από μας βοήθεια.

Source link

Κλείστηκε στο Περιβόλι της Παναγίας, όχι για να παίξει, αλλά για να παλέψει!

Ένας από τους πιο αγαπημένους φίλους του παπα-Τύχωνα ήταν και ο ευλαβέστατος παπα-Σάββας, ο οποίος είχε την αδιάλειπτη προσευχή και είχε φθάσει μάλιστα σε μεγάλη πνευματική κατάσταση.

Ο παπα-Σάββας είχε έρθει από δέκα τεσσάρων χρονών , μικρό παιδί, αφήνοντας τους γονείς του και την πατρίδα του, την Φιλιππιάδα, και κλείστηκε στο Περιβόλι της Παναγίας, όχι για να παίξει, αλλά για να παλέψει...

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: >> ΕΔΩ

Source link

Ό­ταν κά­ποι­ος πέ­θαι­νε στο χω­ριό ο Χρήστος πή­γαι­νε και σε τρείς‒τέσ­σε­ρις ώρες του δι­ά­βα­ζε ολό­κλη­ρο το Ψαλτήρι…

~ Υπάρ­χουν πολ­λοί λα­ϊ­κοί ἀ­νε­βα­σμέ­νοι πνευ­μα­τι­κά καί πο­λύ προ­χω­ρη­μέ­νοι στή νο­ε­ρά προ­σευ­χή.

Κά­ποι­ος εἶ­χε φθά­σει σέ κα­τά­στα­ση νά λέ­γη τήν εὐ­χή καί στόν ὕ­πνο του. Τόν ἄκουγαν οἱ ἄν­θρω­ποι τοῦ σπι­τιοῦ του, ἐ­νῶ κοι­μό­ταν, νά ψι­θυ­ρί­ζη καί τήν εὐ­χή.

*****

Στό Ἡ­ρά­κλει­ο Κρή­της ζοῦ­σαν μέ­χρι τό 1979 δυό εὐ­λο­γη­μέ­νες ψυ­χές, ἕ­να ζεῦ­γος ἡ­λι­κι­ω­μέ­νων, ὁ Ἀντώ­νιος καί ἡ Μα­ρί­α. Δέν εἶ­χαν ἀ­πο­κτή­σει τέ­κνα, ἦ­ταν ὅ­μως πραγ­μα­τι­κοί χρι­στια­νοί, ἄν­θρω­ποι τοῦ Θε­οῦ. Τη­ροῦ­σαν μέ ἀ­κρί­βεια τίς ἐντο­λές τοῦ Θε­οῦ καί ἀ­σκοῦ­σαν μέ ἐ­πί­γνω­ση τή νο­ε­ρά προ­σευ­χή.

Τό κομ­πο­σχοί­νι εἶ­χε λει­ώ­σει στά χέ­ρια τους ἀ­πό τήν χρήση. Ἐ­πί τριά­ντα χρό­νια συ­νε­χῶς ἐ­πα­να­λάμ­βα­ναν τήν εὐ­χή, τό «Κύ­ρι­ε Ἰ­η­σοῦ Χρι­στέ, ἐ­λέ­η­σόν με». Εἶ­χαν ἀ­πο­κτή­σει καλή πνευ­μα­τι­κή κα­τά­στα­ση. Ὅ­ταν μι­λοῦ­σαν ἔ­νιω­θες ὅ­τι ἡ εὐ­χή τους δέν στα­μα­τοῦ­σε, ἦ­ταν ἀ­πορ­ρο­φη­μέ­νοι ἀ­πό τή νο­ε­ρά τους ἐρ­γα­σί­α. Τά λό­για τους ἦ­ταν λί­γα καί μι­λοῦ­σαν σάν νά ἀ­φαι­ροῦνταν ἀ­πό τήν πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, δι­ό­τι ὁ νοῦς τους καί ἡ καρ­διά τους ἦ­ταν ἑ­νω­μέ­να μέ τόν Θε­ό. Ἐδό­ξα­ζαν τόν Θε­ό γιά ὅ­λα καί με­τέ­δι­δαν εἰ­ρή­νη, ἀ­νά­παυ­ση καί εὐ­λο­γί­α.

*****

Ὁ Χρῆ­στος Πα­ρώ­νης, «ὁ Ἀ­να­γνώ­στης» ἀ­πό τήν Πεύ­κη Κα­λαμ­πά­κας ἦ­ταν πο­λύ εὐ­λα­βής, φι­λα­κό­λου­θος καί ἔ­ψαλ­λε στήν Ἐκ­κλη­σί­α ὡς δε­ξιός ψάλ­της. Ἀ­κο­λου­θοῦ­σε κα­τά γράμ­μα τό Τυ­πι­κό τῶν ἀ­κο­λου­θι­ῶν, ἀ­πό τίς ὁ­ποῖ­ες δέν πα­ρέ­λει­πε τί­πο­τε. Κά­θε μέ­ρα συμ­με­τεῖ­χε στίς ἀ­κο­λου­θί­ες. Ἀ­κό­μη καί ὅ­ταν ἦ­ταν στό χω­ρά­φι, κάθε φορά πού ἄ­κου­γε τήν καμ­πά­να, στα­μα­τοῦ­σε τήν ἐρ­γα­σί­α καί πή­γαι­νε στήν Ἐκ­κλη­σί­α. Ὅ­ταν δέν ὑ­πῆρ­χε ἱ­ε­ρέ­ας, δι­ά­βα­ζε μό­νος του ὅ­λες τίς ἀ­κο­λου­θί­ες στό σπί­τι του. Συ­χνά ἔ­βγαι­νε ἔ­ξω ἀ­πό τό χω­ριό σ᾽ ἕ­να ὕ­ψω­μα, ὅ­που ἔ­ψελ­νε, προ­σευ­χό­ταν καί κοι­μό­ταν ἐ­κεῖ. Δι­ά­βα­ζε βί­ους Ἁ­γί­ων, πα­τε­ρι­κά βι­βλί­α, κυ­ρί­ως τόν ἅ­γιο Συ­με­ών Θεσ­σα­λο­νί­κης, ἀλ­λά πε­ρισ­σό­τε­ρο ἀπ᾽ ὅ­λα τόν ἀ­νέ­παυ­ε ἡ ἀ­νά­γνω­ση τοῦ Ψαλ­τη­ρί­ου[1]. Ἀ­πό τήν πολ­λή με­λέ­τη τό εἶ­χε ἀ­πο­στη­θί­σει ὁ­λό­κλη­ρο. Ὅ­ταν κά­ποι­ος πέ­θαι­νε στό χω­ριό ὁ Χρῆ­στος πή­γαι­νε καί σέ τρεῖς‒τέσ­σε­ρις ὧ­ρες τοῦ δι­ά­βα­ζε ὁ­λό­κλη­ρο τό Ψαλ­τή­ρι.

[1]. Τό κα­τα­νυ­κτι­κώ­τα­το καί τερ­πνό­τα­το Ψαλ­τή­ριο εἶ­ναι τό πρῶ­το προ­σευ­χη­τά­ρι τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας. Δέν ὑπάρ­χει ἀ­κο­λου­θί­α ἤ μυ­στή­ριο ἀ­πό τά ὁ­ποῖ­α νά λεί­πουν οἱ Ψαλ­μοί. Ἦ­ταν τό ἐντρύ­φη­μα καί ἡ ἀ­δο­λε­σχί­α τῶν ἁγί­ων καί τῶν μο­να­χῶν ὅ­λων τῶν αἰ­ώ­νων μέ­χρι σή­με­ρα. Πολ­λοί τό ἀ­πε­στή­θι­ζαν, ἄλ­λοι τό δι­ά­βα­ζαν ὁ­λό­κλη­ρο κά­θε ἡ­με­ρο­νύ­κτιο. Ἀ­κό­μη καί οἱ χρι­στια­νοί στόν κό­σμο προ­σεύ­χο­νταν μέ τό Ψαλ­τή­ρι. Δυ­στυ­χῶς αὐ­τή ἡ πα­ρά­δο­ση, τήν ὁ­ποί­α ἀ­κο­λου­θοῦσε καί ὁ Χρῆ­στος Πα­ρώ­νης, σή­με­ρα τεί­νει νά ἐ­κλεί­ψη ἀ­πό τίς ἐ­νο­ρί­ες στόν κό­σμο. Οἱ ἄν­θρω­ποι ἀρ­κοῦ­νται μό­νο στίς ἀ­σμα­τι­κές ἀ­κο­λου­θί­ες καί πα­ρα­λεί­πουν τήν στε­ρε­ά τρο­φή, τούς θε­ό­πνευ­στους Δαυϊ­τι­κούς Ψαλ­μούς. «Καί ταῦ­τα ἔδει ποι­ῆ­σαι (ἀκο­λου­θί­ες) κἀ­κεῖ­νο (Ψαλ­τή­ρι) μή ἀφι­έ­ναι». (Ματθ. κγ΄, 23).

Από το βιβλίο: «ΑΣΚΗΤΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Α’» – Ἀδολεσχία εὐχῆς καί Ψαλτηρίου

πηγή: ixthis3

ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ «Ασκητές Μέσα στον Κόσμο (Γ’ Τόμος)» ΔΕΙΤΕ: >> ΕΔΩ

Source link

Βρισκόταν στο σκοτάδι (Γέροντας Κλεόπα Ηλίε, Προηγούμενος Ι.Μ. Sihastria Ρουμανίας († 2003))


Βρισκόταν στο σκοτάδι (Γέροντας Κλεόπα Ηλίε, Προηγούμενος Ι.Μ. Sihastria Ρουμανίας († 2003)) | Διακόνημα


20151213-2
Όσο ασκείται κάποιος στο αγαθό, άλλο τόσο αποκτά και το φόβο του Θεού, γνωρίζει και τα μικρότερα σφάλματά του, τα οποία ποτέ δεν τα είχε μέχρι τότε επισημάνει, επειδή βρισκόταν στο σκοτάδι της αγνωσίας του.

Γέροντας Κλεόπας Ηλίε

‘;
jQuery(‘body’).append(html);
jQuery(“#tmp_popup_”+post_id).show();
}
});
}

Source link

«Στο πλάι της σκιάς…»: Βιβλιοπαρουσίαση στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

Το πλάι της σκιάς είναι το ίδιο το φως. Με την ύπαρξη της σκιάς μπορεί κάποιος να ανακαλύψει και να γνωρίσει τον ίδιο τον Θεό. Οι σκιές και αγαπάνε και έχουνε ψυχή.

Η παρουσίαση του νέου βιβλίου του Στέφανου Δορμπαράκημε τίτλο: «Στο πλάι της σκιάς…» από τις εκδόσεις «ακολουθείν», πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου, στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…».
Για το βιβλίο μίλησαν η κα Σοφία Χατζή, Ραδιοφωνικός παραγωγός του ραδιοφωνικού σταθμού «Πειραϊκή Εκκλησία 91,2 FM», πτυχιούχος θεατρικών σπουδών, Συγγραφέας και ο κ. Ευάγγελος Παππάς, Ζωγράφος, Διευθυντής της καλλιτεχνικής σχολής ARTe, Συγγραφέας.
Στη μουσική επένδυση συμμετείχε  ο συγγραφέας με συνθέσεις από τον πρώτο του δίσκο «λευκό γράμμα». Συνόδευε στη λύρα ο κ. Γιώργος Κοντογιάννης.

Όπως σημειώνεται στον πρόλογο του βιβλίου, από τον π. Γεώργιο Δορμπαράκη, πρόκειται για κείμενα που επιγράφονται «Στο πλάι της σκιάς». Με μία διπλή έννοια προφανώς.
Πρώτον, γιατί εκφράζουν τη σκιασμένη πλευρά του ανθρώπου λόγω της πτώσης του στην αμαρτία και της πάλης του προς τα πάθη του.
Δεύτερον, όμως, από την άλλη: το πλάι της σκιάς είναι το ίδιο το φως. Λόγω της ύπαρξης του φωτός δημιουργείται και η σκιά του φωτός.
Κι είναι εξαιρετικά παρήγορο ότι τα κείμενα αυτά που περιγράφουν τη σκοτεινή πλευρά του ανθρώπου, τα ίδια δεν μένουν στην απελπισία του σκότους, αλλά όλα ανεξαιρέτως κάνουν και την υπέρβαση: αποκαλύπτουν το φως, δίνουν δηλαδή και την αισιόδοξη πλευρά.
Στα κείμενα του μικρού αυτού βιβλίου μπορεί κανείς να δει πολλές πλευρές και του δικού του εαυτού: την πάλη που διεξάγουν τα πάθη στην καρδιά του ανθρώπου, αλλά και την παρουσία της χάρης του Θεού που ενισχύει τον καλοπροαίρετο άνθρωπο.
Κι από την άποψη αυτή θα έλεγε κανείς ότι το βιβλίο δίνει ώθηση και για μία προς τα έσω θέαση, δηλαδή για μία απρόσμενη αυτογνωσία. Το μόνο ζητούμενο είναι η καλή διάθεση του αναγνώστη που έρχεται σ’ επαφή με τους προβληματισμούς και τις διαπιστώσεις ενός νέου ανθρώπου.

Μιλώντας για το βιβλίο οι δύο ομιλητές, τόνισαν ότι πρόκειται για ιστορίες φωτός και σκιάς. Χωρίς το φως, δεν υπάρχει σκιά. Οι ιστορίες της σκιάς, είναι ιστορίες ελλείματος, λείπει η ολοκλήρωση, και ο συγγραφέας δεν φοβάται το έλλειμα.
«Όλες οι ιστορίες της ζωής μας, αν δεν είχαν έλλειμα, δεν θα μας οδηγούσαν στην χαρά και την ανάσταση. Ο συγγραφέας το χρησιμοποιεί για να περιγράψει τη χαρά, μεγάλη ή μικρή. Η χαρά πάντως υπάρχει, αυτή μας δίνει ζωή.»
Τι υπάρχει στο πλάι της σκιάς; Η σκιά είναι ο αγωνιζόμενος άνθρωπος. Σε κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο υπάρχει η σύγκρουση δύο αντίθετων δυνάμεων. Ανάμεσα στο ποιοι είμαστε και στο ποιοι θέλουμε να είμαστε.
Η μία πλευρά, αποτελεί την άγνωστη πλευρά του εαυτού μας, είναι η σκοτεινή μας πλευρά, η σκιά μας.
Μέσα μας υπάρχει ο κόσμος της σκιάς, εκεί που αποθηκεύουμε όλους μας τους φόβους, τα απωθημένα, τις ρίζες των πεποιθήσεων μας.
Τι μας τρομάζει για ανοίξουμε την πόρτα και να μπούμε εκεί μέσα; Τα πάθη μας, που κρύβονται εκεί. Τα πάθη μας είναι δυνάμεις, δεν είναι κατεξοχήν κάτι κακό.
Και αυτό που μπορούμε να κερδίσουμε μπαίνοντας σε αυτόν τον κόσμο, είναι η αυτογνωσία.
Μέσα στο βιβλίο είναι πολλά τα σημεία της αυτογνωσίας. Αυτή η αυτογνωσία, όλα τα πάθη τα μετατρέπει σε αρετή, τα μετατρέπει σε αξίες.
Διαβάζοντας το βιβλίο αντιλαμβάνεται λοιπόν ο αναγνώστης ξεκάθαρα κάποια απλά πράγματα, τα οποία είναι σπουδαία γεγονότα της ύπαρξης.
«Ότι έχουμε μέσα μας δύο δυνάμεις. Η μία δύναμη είναι ο κόσμος της σκιάς, τα πάθη μας. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να ανοίξουμε την πόρτα, να κατεβούμε σε αυτό το συγκλονιστικό υπόγειο και να μεταμορφώσουμε τα ζωώδη ένστικτα μας, σε σπουδαίες αρετές.
Να πως η σκιά μπορεί να γίνει χώρος που φωτίζεται η σύνθεση της ζωής μας. Είναι θέμα κόπου, τρόπου, συν Θεώ μεταμόρφωσης.»

Κλείνοντας ο συγγραφέας, αφού ευχαρίστησε όλους τους συντελεστές της έκδοσης, τόνισε ότι το πλάι της σκιάς είναι το ίδιο το φως.
Η  ύπαρξη της σκιάς του τον έκανε να καταλάβει ποιος πραγματικά είναι. Μέσα από τα λάθη του προσπάθησε να προχωρήσει μπροστά και να μάθει από αυτά να βαδίζει μπροστά τον δρόμο της ζωής.
Έτσι μέσα στα έγκατα της πιο σκιασμένης κατάστασης του εαυτού του, προσπάθησε να ανακαλύψει κάποια δημιουργικά και φωτεινά ευρήματα που βρίσκονται  μέσα του.
Με την ύπαρξη της σκιάς μπορεί κάποιος να ανακαλύψει και να γνωρίσει τον ίδιο τον Θεό. Οι σκιές και αγαπάνε και έχουνε ψυχή.

Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου

Την εκδήλωση μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ:

 

Source link

Τρομακτικό video δείχνει τι κάνει το δηλητήριο ενός φιδιού στο αίμα σου! (vid)

Όλοι έχουμε ακούσει για τις παρενέργειες από το δάγκωμα ενός φιδιού, όμως άλλο να στο λένε και άλλο να το βλέπεις.

Οτι τα φίδια είναι από τα πιο φονικά και επικίνδυνα ζώα στο πλανήτη, όλοι το γνωρίζουμε…

Αν τύχει μάλιστα και σε δαγκώσει κάποιο, τότε πρέπει να δράσεις άμεσα, προκειμένου να γλιτώσεις από τον θάνατο, όμως ελάχιστοι γνωρίζουμε τι πραγματικά κάνει στο σώμα σου.

ΟΚ, ξέρουμε οτι το δηλητήριο είναι θανατηφόρο, αλλά τι σου κάνει;

Την απάντηση με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, μας την έδωσε το παρακάτω video, στο οποίο φαίνεται πως δύο σταγόνες από το δηλητήριο αυτό, είναι αρκετές για να πήξει το αίμα ενός ανθρώπου και να μην μπορεί να κυκλοφορήσει.

 

Πηγή: gazzetta.gr

 

Source link

Ο π. Ιωνάς από την Ταϊβάν στο «Ενορία εν δράσει»

Δεν ήρθα εδώ, για να μεταπείσω κανέναν. Ο σκοπός μου δεν είναι να προσηλυτίσω. Σέβομαι τις πεποιθήσεις των άλλων και γι’ αυτό το λόγο εκπλήττονται, όταν τους λέω ότι δε θέλω ν’ αλλάξω κανέναν, απλώς να κάνω την Θεία Λειτουργία, που αυτό για μένα είναι το παν.

Ο Αρχιμανδρίτης Ιωνάς Μούρτος, ο μοναδικός Ορθόδοξος ιεραπόστολος της Ταϊβάν, ήταν φιλοξενούμενος του π. Σπυρίδωνα Τσιμούρη, στο «Ενοριακό Αρχονταρίκι» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», σε μια συζήτηση με θέμα: Αναζητώντας τον Χριστό στις εσχατιές της γης.

Ο π. Ιωνάς μίλησε από καρδιάς για την μοναχική του διακονία στην πολυπληθή και αλλόθρησκη Τάι-Πέι της Ταϊβάν, όπου η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι γνωστή ούτε κατ’ όνομα, εκεί όπου θυσιαστικά αγωνίζεται να διαδώσει τον Λόγο του Θεού.
Η Ορθοδοξία είναι άγνωστη στην Ταϊβάν τονίζει ο π. Ιωνάς και το πρόβλημα είναι ότι ο τρόπος του σκέπτεσθαι που έχουν οι Κινέζοι και οι Ταϊβανέζοι είναι τελείως διαφορετικός από τον δικό μας. Απουσιάζουν έννοιες όπως αυτή του προσώπου, το σωστό ή λάθος και άλλες.
Έδωσε στη συνέχεια κάποια παραδείγματα από τις εμπειρίες του, για το πως προσπαθεί να μιλήσει για την θεία Ευχαριστία και μέσα από αυτήν να δείξει σε αυτό το κοινό έναν άλλο τρόπο ολοκλήρωσης.
Ενώ κατέδειξε το χάσμα που υπάρχει στην αντιμετώπιση σειράς ζητημάτων, όπως του πόνου, όπου είναι τελείως διαφορετικός ο τρόπος προσέγγισης ανάμεσα στον βουδισμό και τον χριστιανισμό.
Αναφέρθηκε στην πορεία του και την ανάπτυξη των ιεραποστολικών του προσπαθειών στην Ταϊβάν, την οργάνωση της Εκκλησίας, την δημιουργία εφαρμογών ορθόδοξης ηλεκτρονικής κατήχησης για κινητά τηλέφωνα.
Ζήτησε τις προσευχές όλων για την ενίσχυση του έργου του, τη συνδρομή σε βιβλία, εικόνες και φυσικά την οικονομική βοήθεια.
Για να τονίσει:
«Δεν ήρθα εδώ, για να μεταπείσω κανέναν. Ο σκοπός μου δεν είναι να προσηλυτίσω. Σέβομαι τις πεποιθήσεις των άλλων και γι’ αυτό το λόγο εκπλήττονται, όταν τους λέω ότι δε θέλω ν’ αλλάξω κανέναν, απλώς να κάνω την Θεία Λειτουργία, που αυτό για μένα είναι το παν.
Να έρθει ο Θεός στη γη, σ’ αυτόν τον τόπο. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο από τη Θεία Λειτουργία σ’ αυτή και στην άλλη ζωή».
Το Ιεραποστολικό Κλιμάκιο της Ταϊπέι στην Ταϊβάν υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και στην Ιερά Μητρόπολη Χονκ-Κονγκ.
Η λειτουργία του Κλιμακίου ξεκίνησε από τον π. Ιωνά Μούρτο στις αρχές του έτους 2001, όταν με πρόσκληση του τότε Μητροπολίτη Νικήτα και τις ευχές του Γέροντος της Ι. Μονής Οσίου Γρηγορίου του Αγίου Όρους, μακαριστού π. Γεωργίου Καψάνη, αποφάσισε να μεταβεί και να διαδώσει το μήνυμα της Ορθοδοξίας στη μακρινή αυτή χώρα της Άπω Ανατολής.
Στην Ταϊβάν την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν Ορθόδοξοι, παρά μόνο καθολικοί, προτεστάντες, βουδιστές, ταοϊστές και άλλοι θιασώτες ειδωλολατρικών θρησκειών.
Γράφτηκε και σε ένα Πανεπιστήμιο για να μάθει κινέζικα αλλά και για να αποκτήσει άδεια παραμονής που το κράτος δεν του παρείχε, γιατί η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν υφίσταται για την κυβέρνηση της Ταϊβάν.
Από τις αρχές του 2004 ο π. Ιωνάς κάλυψε με την οικονομική συνδρομή του ιεραποστολικού συνδέσμου «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός», μια βασική ανάγκη, την απόκτηση ενός διαμερίσματος σε συγκρότημα πολυκατοικιών, που χρησιμοποιείται έκτοτε ως Ι. Ναός επ’ ονόματι της Αγίας Τριάδος για τις λατρευτικές ανάγκες και την κατήχηση, καθώς τα πρώτα χρόνια νοίκιαζε τον χώρο ενός μικρού νηπιαγωγείου.
Ο π. Ιωνάς πραγματοποιεί ομιλίες σε πανεπιστήμια, θεολογικά σεμινάρια, συνέδρια, πνευματικά κέντρα  και νοσοκομεία.
Το ποίμνιο του Ιεραποστολικού Κλιμακίου της Ταϊπέι αυξάνεται σταδιακά με το αξιόλογο έργο του π. Ιωνά και ήδη τελούνται εκεί αρκετές βαπτίσεις και γάμοι.

Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου 

Τη συζήτηση μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ:

 

Source link

Το ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ στην Κρήτη. Αφιέρωμα στο Μουσείο της Μονής Γωνιάς


Το ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ στην Κρήτη. Αφιέρωμα στο Μουσείο της Μονής Γωνιάς | Διακόνημα


Παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, προκαθήμενων Ορθοδόξων Εκκλησιών και του Σεβ Μητροπολίτου Κισσάμου και Σελίνου κ.κ. Αμφιλοχίου, καθώς και πλήθους πιστών πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του Μουσείου – Κειμηλιαρχείου στην Μονή Γωνιάς στο Κολυμπάρι.
Πρόκειται για τα εγκαίνια ενός μοναδικού μουσείου στους χώρους της Ιεράς Μονής της Παναγίας των Αγγέλων, το οποίο φιλοξενεί σπάνια κειμήλια της Τοπικής Εκκλησίας, όπως εικόνες περασμένων αιώνων αλλά και εκκλησιαστικά βιβλία και χειρόγραφα ακόμα και από τον 15ο αιώνα.
Το Μουσείο αυτό ήταν ένα στοίχημα θα έλεγε κανείς του Σεβ Μητροπολίτου Κισσάμου και Σελίνου κ.κ. Αμφιλοχίου, ο οποίος πάσχισε μέσα σε χαλαιπούς καιρούς και με γραφειοκρατικά εμπόδια να δημιουργήσει ένα στολίδι στην Ιερά Μονή της Παναγίας των Αγγέλων το οποίο σήμερα διατηρεί έναν πραγματικό θησαυρό.

Δείτε το ρεπορτάζ του Διεθνούς Πρακτορείου Εκκλησιαστικών Ειδήσεων ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

 

Δημοσιογραφική κάλυψη: Δημήτρης Στρουμπάκος

Μαγνητοσκόπηση: Ανδρέας Χαλκιόπουλος

Μοντάζ: Παναγιώτης Ποδαρόπουλος

 

‘;
jQuery(‘body’).append(html);
jQuery(“#tmp_popup_”+post_id).show();
}
});
}

Source link