Του Σταυρού : Ο Βασιλικός της Υψώσεως για προζύμι

: Ο Βασιλικός της Υψώσεως για προζύμι: Την παραμονή της εορτής της Υψώσεως του , οι νοικοκυρές συνηθίζουν εδώ και αιώνες, να κόβουν τα βασιλικά, τα οποία έχουν μεγαλώσει πια, αφού τα φρόντιζαν όλο το καλοκαίρι και να τα φέρνουν στην εκκλησία, για να τα μοιράσει ο ιερέας στους πιστούς.

Την ημέρα του εορτασμού της υψώσεως του Σταυρού (14 Σεπτεμβρίου) συνηθίζεται να μοιράζεται βασιλικός γιατί η Αγία Ελένη βρήκε το Σταυρό του Κυρίου σε ένα χώρο που ήταν κατάφυτος από βασιλικούς και για το λόγο αυτό ο ιερέας μοιράζει στους πιστούς κλαδάκια βασιλικού.

Του Σταυρού : Ο Βασιλικός της Υψώσεως για προζύμι

Με τον Αγιασμό και το βασιλικό της φτιάχνεται το προζύμι της νέας χρονιάς που τα παλαιότερα χρόνια οι νοικοκυρές χρησιμοποιούσαν για να ζυμώσουν το ψωμί αλλά και τα πρόσφορα.
«Με τ΄Σταυρού τον αγιασμό κάμνε το προζύμ’ για ούλο το χρόνο» συμβούλευαν οι μητέρες τις θυγατέρες τους.

Του Σταύρου- Έθιμα ανά την Ελλάδα για την Υψωση του Τιμίου Σταύρου

Όταν ο Γεώργιος Μέγας απεσταλμένος από την Ακαδημία Αθηνών επισκέφτηκε το Κατάλακκο για να καταγράψει τα έθιμα της Λήμνου, οι Λημνιές του είπαν: «κάθε σπίτι, κάθε νοικοκυρά φέρνει ένα κουμάρ’ με νερό στην εκκλησιά, τ’ αφήνουν στη μέση της εκκλησίας, όπου γίνεται ο αγιασμός, και μετά το παίρνουν.

Με τον αγιασμό αυτό κάνουν το προζύμι της χρονιάς το κάνουν καινούργιο. Το παλιό το σβούν΄ το ζυμώνουν την τελευταία εβδομάδα».

Ακόμα και οι Τουρκάλες ήθελαν να πάρουν αγιασμό και σταυρολούλουδα

Κάποτε μια Τουρκάλα από την Κώμη ρώτησε κάποιες Λημνιές της Καλλιόπης γιατί το ψωμί τους είναι γλυκό και δε μουχλιάζει.
_Γιατί στη ζύμη μέσα βάζουμε Αγιασμό από τη γιορτή του , στις 14 Σεπτεμβρίου απάντησαν οι Λημνιές.
_Θα μου δώσετε και μένα, ρώτησε η Τουρκάλα. Αμηχανία. Οι Λημνιές βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη θέση.
Πως να δώσουν αγιασμό σε μια μουσουλμάνα. Από την άλλη δεν ήθελαν να αρνηθούν.
Έτσι της έδωσαν απλό νερό και της είπαν πως ήταν αγιασμός.

ΟΡΘΡΙΟΙ ΥΜΝΟΙ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΜΕΡΟΣ 2-ΨΑΛΛΕΙ Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ-

Του Σταυρού : Ο Βασιλικός της Υψώσεως για προζύμι-Και το θαύμα έγινε.

Η πίστη της Τουρκάλας ότι το νερό που της έδωσαν οι Λημνιές ήταν αγιασμός, φούσκωσε το ψωμί, το έκανε γλυκό και δεν μούχλιασε.

Όταν αργότερα η Τουρκάλα τις ευχαρίστησε εκείνες δεν αποκάλυψαν την απάτη τους.

Το βασιλικό που έπαιρναν από τον ιερέα αρχικά τον χρησιμοποιούσαν για να σταυρώσουν το προζύμι και στην συνέχεια τον τοποθετούσαν μέσα σε ποτήρι με νερό ευελπιστώντας να βγάλει ρίζες για να τον ξαναφυτεύσουν.
Συνήθιζαν να λένε για το βασιλικό:
«Βασιλικός κι αν μαραθεί
Κι αν γείρουν τα κλωνιά του
Ρίξε νερό στη ρίζα του
Να’ ρθεί στα πρωτινά του».

Για τους γεωργούς τα μέσα Σεπτέμβρη ήταν πια και ο κατάλληλος καιρός για να αρχίσουν σιγά σιγά να σπέρνουν. Έλεγαν: « του Σταυρού σταύρωνε και σπέρνε».

 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΡΟΣΦΟΡΟΥ ΜΕ ΠΡΟΖΥΜΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Source link

Άγιος Σάββας της Καλύμνου, Τον είδα ξαφνικά μέσα στο σπίτι μου με την μαγκουρίτσα του!

Άγιος Σάββας της Καλύμνου, Τον είδα ξαφνικά μέσα στο σπίτι μου με την μαγκουρίτσα του!

Άγιος Σάββας ο εν Καλύμνω (1862 – 1948).

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

[Μαρτυρία Αντωνίου Κυριαζή]:

Μένω στην Αθήνα. Τον Σεπτέμβριο τον 1971 βρέθηκα στην ιερά μονή του αγίου Σάββα [στην Κάλυμνο].

Προσκύνησα με σεβασμό και ευλάβεια, το σκήνωμα τον αγίου. Εσωτερικώς με επαίδευε ένας πόνος, μια στενοχώρια.

Δεν το εζήτησα όμως του αγίου, αλλά αυτός εγνώρισε τον πόνο μου και όταν μετά από λίγες μέρες βρέθηκα στην Αθήνα, στο σπίτι μου, χωρίς να γνωρίζω τον άγιο, εκτός από το ιερό σκήνωμα, βλέπω ένα γεροντάκο με μια μαγκουρίτσα δίπλα μου όρθιο, μπροστά μου.

Δεν φοβήθηκα, τρομάχθηκα λιγάκι, να δω άγνωστο πρόσωπο και μάλιστα μέσα στο σπίτι μου. Και μου λέει:
– Τι είναι αυτό που σε βασανίζη. Γυρίζεις δεξιά, αριστερά και δεν κοιμάσαι. Σε στεναχωρεί να θέμα. Μη φοβάσαι. Σε λίγες μέρες που θα πας εκεί θα το πάρης με όλη σου την καρδιά και με όλη σου την… Μη στεναχωριέσαι.

Τρομαγμένος μετά από αυτό το όραμα κατάλαβα. Με είπε όμως φωνάζοντας εγώ είμαι ο άγιος Σάββας.

Κατάλαβα τότε. Μου ήλθε στην μνήμη το σκήνωμα που είδα στην Κάλυμνο.

Και πράγματι από τότε έταξα κάτι στον άγιο, αλλά δεν μπόρεσα να εκπληρώσω γρήγορα την υπόσχεσίν μου.

Σήμερα 6-9 1977 ευρίσκομαι και πάλι με την δύναμι τον αγίου στην Κάλυμνο, κατώρθωσα να εξιστορήσω το όραμα τον αγίου. […]

 

Η μαρτυρία δημοσιεύεται στο βιβλίο του Βασιλείου Παπανικολάου, ο «Άγιος Σάββας ο Νέος ο εν Καλύμνω», έκδοση Ιεράς Μονής Αγίων Πάντων Καλύμνου.

Source link

Δεκαπενταύγουστος : Η Ορθοδοξία εορτάζει την Κοίμηση της Θεοτόκου

Η Ορθοδοξία εορτάζει την Κοίμηση της Θεοτόκου – Η μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας.

Ελευθερώτρια, Οδηγήτρια, Γιάτρισσα, Βρεφοκρατούσα, Γλυκοφιλούσα, Ελεούσα, Παντάνασσα, Κεχαριτωμένη, Μολυβδοσκέπαστη, Τουρλιανή, Αθηνιώτισσα. Εκατοντάδες τα λατρευτικά ονόματα που της δόθηκαν και αναρίθμητα τα προσκυνήματα, όπου προστρέχουν σήμερα χιλιάδες πιστών.

Μεγαλύτερο προσκύνημα όλων αυτό της , όπου ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου αποτελεί τη λαμπρότερη γιορτή. Χιλιάδες πιστών, πολλοί εξ αυτών γονατιστοί, κάθε χρόνο ανηφορίζουν με θρησκευτική ευλάβεια προς το Ναό της Ευαγγελίστριας για να εκπληρώσουν το τάμα τους στην εικόνα της Παναγίας. Η περιφορά του Επιταφίου και η μεγαλοπρεπής λιτάνευση της εικόνας σε ολόκληρη τη πόλη δημιουργούν θρησκευτικό δέος και συγκίνηση, αναφέρει το newsbomb.gr.

Στο διπλανό κυκλαδίτικο νησί, την Πάρο, ο παλαιοχριστιανικός ναός της Εκατονταπυλιανής, στο λιμάνι της Παροικιάς, από τις εντυπωσιακότερες εκκλησίες του Αιγαίου, φοράει τα γιορτινά του. Στην πρωτεύουσα του νησιού, χαρακτηριστική είναι η περιφορά του Επιταφίου της Παναγίας, που δίνει το έναυσμα για το παραδοσιακό γλέντι που θα ακολουθήσει με νησιωτικούς χορούς και με το κρασί της Πάρου να ρέει εν αφθονία. Την ίδια ώρα, στο λιμανάκι της Νάουσας, δεκάδες καΐκια με αναμμένες δάδες προσεγγίζουν την προβλήτα και δίνουν το σύνθημα για να αρχίσει η γιορτή

Από την πλευρά του, ο Ποντιακός Ελληνισμός συναντάται στις πλαγιές του Βερμίου όρους, στην Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά, για να γιορτάσει με θρησκευτική μεγαλοπρέπεια. Χιλιάδες προσκυνητών από ολόκληρη την Ελλάδα συρρέουν στην ιστορική εκκλησία, σύμβολο των «χαμένων πατρίδων» και της ποντιακής πίστης, όπου η Θεία Λειτουργία και ο Μεγάλος Εσπερινός της Κοίμησης της Θεοτόκου τελούνται με μεγάλη ευλάβεια. Στο αποκορύφωμα της γιορτής, ποντιακά συγκροτήματα προσφέρουν μοναδικές στιγμές με παραδοσιακούς σκοπούς και πολύωρο γλέντι.

Ξακουστά τα πανηγύρια για το «Πάσχα του καλοκαιριού» σε όλη την Ελλάδα. Από τον Βορρά μέχρι τον Νότο, από την Ανατολή ως τη Δύση ηχούν παραδοσιακοί ρυθμοί:

Στην Αττική, πανηγύρι στήνεται το Δεκαπενταύγουστο στην Ιερά Μονή της Παναγίας των Κλειστών. Τις κατανυκτικές λειτουργίες ακολουθεί λαμπρό πανηγύρι σε κατάφυτο περιβάλλον σε υψόμετρο 410, στα βόρεια της Φυλής. Το σημαντικό αυτό μοναστήρι χρονολογείται από το 12ο αι. Στην αρχή λειτούργησε ως ανδρικό μοναστήρι και από το 1932 ανασυστάθηκε ως γυναικεία μονή.

– Στα Ζαγοροχώρια, οι εκδηλώσεις για τη γιορτή της Παναγίας είναι τριήμερες. Οι απόδημοι Ηπειρώτες επιστρέφουν για να τιμήσουν τη μνήμη της και να γιορτάσουν με παραδοσιακούς ηπειρωτικούς σκοπούς στα πατροπαράδοτα πανηγύρια που κορυφώνονται το τριήμερο Παρασκευή – Κυριακή.

– Στην Κοζάνη, οι «καβαλάρηδες της Σιάτιστας» κάθε χρόνο συγκεντρώνουν πλήθος επισκεπτών, όχι μόνο από τη Δυτική Μακεδονία, αλλά από ολόκληρη τη χώρα. Στην πόλη της Σιάτιστας, τη λειτουργία παρακολουθούν προσκυνητές καβαλάρηδες πάνω σε στολισμένα άλογα. Με το πέρας της λειτουργίας επιστρέφουν έφιπποι στην πόλη όπου πλήθος κόσμου τους περιμένει για να δώσουν το έναυσμα της γιορτής. Το έθιμο χρονολογείται από την Τουρκοκρατία, ως μια ευκαιρία για τους σκλαβωμένους Έλληνες να δείξουν τη λεβεντιά και τον πόθο τους για λευτεριά.

-Στα Θεοδώριανα ‘Αρτας, το πρωί η πομπή των προσκυνητών κατεβαίνει στο χωριό από το ξωκκλήσι της Παναγίας πεζή και με την εικόνα της στα χέρια, ενώ το βράδυ με το χτύπημα της καμπάνας συγκεντρώνονται στην πλατεία του χωριού για να διασκεδάσουν και να χορέψουν το «διπλοκάγκελο».

Στην ηπειρωτική Ελλάδα, ξακουστά πανηγύρια γίνονται, επίσης, στο Τσεπέλοβο στην Τύμφη Ιωαννίνων, στην Επισκοπή της Τεγέας στην Αρκαδία, στη Βλάστη Κοζάνης, στην Παναγία Αμπελακιώτισσα στην Ορεινή Ναυπακτία, στην Ευαγγελίστρια του Βόλου, στην Παναγία Κοσμοσώτηρα στις Φέρες Έβρου κ.α.

Αλλά και η νησιωτική Ελλάδα δεν υπολείπεται στα πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου, από τα οποία δεσπόζουν εκείνα:
– στην Κεφαλονιά, όπου πλήθος πιστών συγκεντρώνεται κάθε χρόνο στην αυλή της Iεράς Mονής της Παναγιάς της Φιδούς στην περιοχή Mαρκόπουλου, Kεφαλονιάς για να δουν τα «φιδάκια της Παναγίας». Τα φιδάκια εμφανίζονται στο καμπαναριό και η εκκλησιαστική επιτροπή τα μεταφέρει στο προαύλιο του Iερού Nαού. Σύμφωνα με την παράδοση, τα φιδάκια φέρνουν καλή τύχη στο νησί και αν δεν εμφανιστούν, ο οιωνός είναι κακός, όπως έγινε, για παράδειγμα, τη χρονιά των μεγάλων σεισμών, μερικές δεκαετίες πριν.
– στο νησί του Παπαδιαμάντη, τη Σκιάθο, όπου το βράδυ της παραμονής γίνεται η έξοδος του επιταφίου της Παναγίας υπό τη συγκινητική μελωδία των εγκωμίων της Θεοτόκου που ψάλλουν όλοι μαζί οι Σκιαθίτες.

– στη Λέσβο, όπου στη γραφική κωμόπολη της Αγιάσου στο επίκεντρο της ημέρας είναι η ξακουστή εκκλησία της Παναγίας της Αγιάσου, όπου η ομώνυμη εικόνα είναι έργο του ευαγγελιστή Λουκά, πλασμένη με κερί και μαστίχα.
Πολλοί προσκυνητές με αφετηρία την πόλη της Μυτιλήνης περπατούν 25 χιλιόμετρα για να φτάσουν στον αυλόγυρο της Παναγιάς της Αγιασώτισσας και να διανυκτερεύσουν. Την ημέρα της γιορτής, μετά τη λειτουργία, γίνεται η περιφορά της εικόνας γύρω από το ναό και ακολουθεί ένα από τα ωραιότερα πανηγύρια του Ανατολικού Αιγαίου
– στη Θάσο, στο χωριό Παναγιά, όπου μετά τη λιτάνευση της εικόνας, που συνοδεύεται από πολυμελή μπάντα, οι πιστοί μαζεύονται στο προαύλιο της εκκλησίας και παρακάθονται στο γιορτινό τραπέζι που περιλαμβάνει πατάτες, ρύζι και μοσχάρι στιφάδο

στην Κάρπαθο, στην οποία το πανηγύρι της Κοίμησης της Θεοτόκου, στην Όλυμπο, είναι από τα πιο κατανυκτικά. Αποκορύφωμα του παραδοσιακού εορτασμού είναι ο χορός που γίνεται στη μικρή πλατεία, μπρος στην εκκλησιά της Παναγίας, με τους οργανοπαίκτες να παίζουν τον Κάτω Χορό, αργόσυρτο και με σοβαρή διάθεση. Ξεκινά από τους άντρες και ακολουθούν οι γυναίκες ντυμένες με τις εκπληκτικής ομορφιάς παραδοσιακές γιορτινές στολές τους

– στην Πάτμο, το νησί της Ορθοδοξίας, όπου τα πάντα περιστρέφονται γύρω από το ιστορικό Μοναστήρι της Αποκάλυψης, ο χρυσοποίκιλτος επιτάφιος περιφέρεται από τους μοναχούς στα σοκάκια του νησιού, ενώ οι καμπάνες ηχούν ασταμάτητα
– στην Κάσο και στο χωριό Παναγιά, όπου γίνεται το μεγαλύτερο πανηγύρι του νησιού. Όλα τα πατροπαράδοτα έθιμα τηρούνται με ευλάβεια και δεν είναι λίγοι οι ξενιτεμένοι Κασιώτες που επιλέγουν αυτή τη μέρα για να επισκεφθούν τον τόπο τους
– στα Κουφονήσια, όπου γιορτάζει η Παναγιά στο Κάτω Κουφονήσι. Μετά τη λειτουργία προσφέρεται φαγητό από τους ντόπιους και κατόπιν όλοι μεταφέρονται με καΐκια στο Πάνω Κουφονήσι για γλέντι με θαλασσινούς μεζέδες μέχρι πρωίας

– αλλά και στην Παναγία Σπηλιανή στη Νίσυρο, στο Μοναστήρι Παναγίας του Χάρου στους Λειψούς, στην Παναγία Φανερωμένη και στην Παναγιά τη Θαλασσινή στην ‘Ανδρο, στην Παναγία Κρεμαστή στη Ρόδο, στην Παναγιά Καστριανή στην Τζια, στην Παναγιά Πανοχωριανή στην Αμοργό, στην Παναγία στη Σέριφο και στο Φιλότι της Νάξου, στην Πορταΐτισσα στην Αστυπάλαια και σε άλλες γωνιές της Ελλάδας, η ημέρα της Κοίμησης της Θεοτόκου εορτάζεται με μεγαλοπρέπεια. Τα ήθη και τα έθιμα της ημέρας συνεχίζονται από γενιά σε γενιά, σε μια προσπάθεια να κρατηθούν στο χρόνο.

Source link

Γερόντισσα Duniushka της Σιβηρίας – Όλες οι θρησκείες και οι αιρέσεις θα μεταστραφούν στην Ορθοδοξία

Η αγία Μάρτυς – γερόντισσα Duniushka της Σιβηρίας (+1918), είπε τα εξής: … Ο Τσάρος θα εγκαταλείψει την χώρα του (o Νικόλαος ΙΙ παραιτήθηκε αρχικά, μετά δολοφονήθηκε), πράγμα που δεν έπρεπε να γίνει, αλλά αυτό του προελέχθει άνωθεν. Δεν υπάρχει τρόπος να το αποφύγει.

Γι’αυτό θα λάβει ένα μαρτυρικό διάδημα στη γη, για το οποίο θα του ανταποδοθεί ένα αιώνιο διάδημα στον Ουρανό… Θα είναι αδιάλειπτα προσευχόμενος για το έθνος και το λαό… Η καταστροφή στη γη θα διασκορπίσει τους ανθρώπους (της Ρωσίας). Θα σκορπίσουν σε διάφορες χώρες, χάνοντας την επαφή μεταξύ τους, αλλά όπου και να πάνε οι Ρώσοι, θα φέρουν τον πολιτισμό και την θρησκεία τους…

…Σε ένα μακρινό όριο της Ρωσίας, θα γίνει ένας τερατώδης σεισμός. Τα νερά θα μπουν από τον ωκεανό, κατακλύζοντας την ήπειρο και πολλά κράτη θα καταστραφούν. Πολλές ασθένειες, πέρα από κάθε αντίληψη, θα εμφανισθούν… Το πρόσωπο της γης θα αλλάξει… Οι άνθρωποι θα κατανοήσουν την ενοχή τους. Θα φτάσουν να καταλάβουν πόσο μακριά βρέθηκαν από τον Θεό και τη διδασκαλία του. Και μετά θα αρχίσουν να αναγεννώνται πνευματικά, βαθμηδόν καθαριζόμενοι και φυσικά. Οι άνθρωποι θα γίνουν φυτοφάγοι. Κατ’ αυτή την εποχή πολλά ζώα θα εκλείψουν…

Οι άνθρωποι δεν θα ενδιαφέρονται για την πολιτική, και οι πνευματικές αξίες κάθε έθνους θα έχουν μεγαλύτερη σημασία… Η Ρωσία θα γίνει μεγάλη στον κόσμο. Το όνομά της θα είναι «Αγία Ρωσία» και μάλιστα κατά το αρχαίο ιδίωμα «Αγία Ρώς». Όλες οι θρησκείες και οι αιρέσεις θα μεταστραφούν στην Ορθοδοξία. Αλλά η Ορθοδοξία, και κατ΄ ουσίαν μιλώντας, η Θρησκεία, θα μοιάζει πολύ με αυτό που ήταν κατά τους Αποστολικούς χρόνους…

Στην Αγία Ρωσία ένας πρίγκιπας θα κυβερνήσει, που θα προέρχεται από το έθνος που μας έδωσε τη θρησκεία μας (Βυζάντιο – Ελλάδα). Θα είναι ένα πολύ πνευματικό άτομο, που θα παράσχει την ευκαιρία για ανόρθωση των ηθικών και πνευματικών αξιών του έθνους… Κάποτε η Ασία θα ενεργοποιηθεί. Θα προσπαθήσει να διεισδύσει στην Ευρώπη, αλλά οι προσπάθειές της θα είναι μάταιες. Κανείς δεν πρόκειται να καταβάλλει την «Αγία Ρωσία», και δι’ αυτής θα έλθει σωτηρία στον κόσμο…

πηγή: http://www.imdleo.gr/

Source link

Τι λέει η παράδοση για τους «αόρατους ερημίτες» και το ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην κορυφή του Άθωνα

Κατά την μακραίωνα ιστορία του Αγίου Όρους υπάρχει η εξής παράδοση:

«Μια ομάδα ασκητών τον αριθμό επτά (κατ’ άλλους δώδεκα), ζουν με άκρα άσκηση, με μοναδικό έργο την αδιάλειπτον προσευχήν ύπερ όλου του κόσμου. Έχουν λάβει ειδικήν χάρην από τον Κύριον να ζουν άοικοι και γυμνοί και να είναι αόρατοι από τους οφθαλμούς των ανθρώπων». (από το βιβλίο του Μοναχού Ιωσήφ Διονυσιάτου: «Ο Γέρων Αρσένιος ο Σπηλαιώτης»)

Η φήμη των ασκητών αυτών, μάλλον η παράδοση αυτή, διασώζεται τα τελευταία διακόσια χρόνια τουλάχιστον και μεταφέρεται από γενιά σε γενιά στον αγιορείτικο μοναχισμό και ιδίως τον ασκητισμό – και όχι μόνον, αλλά και σε ολόκληρη την ορθοδοξία.

…Υπάρχει και παράδοση μάλιστα, που υποστηρίζει ότι αυτοί οι εφτά Ερημίτες (κατ’ άλλους δώδεκα) θα επιτελέσουν την τελευταία Λειτουργία στην κορυφή του Άθωνα (αυτό αναφέρεται και στο βιβλίο του μακαριστού Αρχιμανδρίτου Χερουβείμ Καράμπελα: «Νοσταλγικαί Αναμνήσεις από το περιβόλι της Παναγίας») στο ναϋδριο της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού. Και μετά θα έρθει η συντέλεια του κόσμου, δηλαδή η Δευτέρα Παρουσία.

Αυτοί οι εφτά (ή δώδεκα) της εσχάτης γενεάς, δεν θα γευθούν θάνατο, αλλά θα μεταμορφωθούν. Δηλαδή θα αλλάξουν μορφή και τα σώματά των θα γίνουν άφθαρτα και αθάνατα όπως όλων των ευρισκομένων εν ζωή τότε ανθρώπων.

Όπως λέγει και ο μέγας Παύλος: «πάντες μεν ου κοιμηθησόμεθα, πάντες δε αλλαγησόμεθα, εν ατόμω, εν ριπή οφθαλμού, εν τη εσχάτη σάλπιγγι• σαλπίσει γαρ, και οι νεκροί εγερθήσονται άφθαρτοι και ημείς αλλαγησόμεθα» (Κορ. Α’ 15, 51-52).

Υπάρχουν βέβαια και μερικοί οι οποίοι θεωρούν την παράδοση αυτή των «αοράτων Ερημιτών» σαν θρύλο…

από το βιβλίο: «Οι Αόρατοι Ερημίτες του Άθωνα – Το μυστήριον της Αθωνικής ερήμου» Βλασίου Μοναχού Αγιορείτου (Εκδόσεις Τέρτιος) 

Source link

Κλείστηκε στο Περιβόλι της Παναγίας, όχι για να παίξει, αλλά για να παλέψει!

Ένας από τους πιο αγαπημένους φίλους του παπα-Τύχωνα ήταν και ο ευλαβέστατος παπα-Σάββας, ο οποίος είχε την αδιάλειπτη προσευχή και είχε φθάσει μάλιστα σε μεγάλη πνευματική κατάσταση.

Ο παπα-Σάββας είχε έρθει από δέκα τεσσάρων χρονών , μικρό παιδί, αφήνοντας τους γονείς του και την πατρίδα του, την Φιλιππιάδα, και κλείστηκε στο Περιβόλι της Παναγίας, όχι για να παίξει, αλλά για να παλέψει...

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: >> ΕΔΩ

Source link

Ουράνια ευωδία αγνώστων Αγίων της ερήμου του Αγίου Όρους

Σε όλη την περιφέρεια εκείνη, από τη Νέα Σκήτη μέχρι τη Μεγίστη Λαύρα, έχουν πολλοί Πατέρες και ευλαβείς προσκυνητές χριστιανοί, αισθανθεί να αναδίνει ουράνια ευωδία και άρωμα μοσχολίβανου.

Από τη Σκήτη της Αγίας Τριάδος, τα λεγόμενα «Καυσοκαλύβια» ανεβαίναμε με τον αδελφό μου Παντελεήμονα Μοναχό, στα Κελλιά της Κερασιάς

Στο σημείο πού λέγεται «Χαΐρι», σε μια στροφή του δρόμου, αισθανθήκαμε έντονη ουράνια ευωδία.

Σταθήκαμε για λίγο, δεν μπορέσαμε να προχωρήσομε επί δέκα λεπτά (10′) της ώρας, με ένα λεπτό αεράκι ή ευωδία από πάνω, σαν να κατέβαινε από τον Άθωνα. Πώς να καταλάβει όμως κανείς, από που ερχότανε αυτό το θείο άρωμα;

Μετά άπ’ αυτό πολλές φορές περάσαμε από το μέρος εκείνο, αλλά άλλη φορά δεν αισθανθήκαμε τίποτε και θέλομε να πιστεύομε, πώς στο ευλογημένο εκείνο μέρος του Αγίου Όρους, από τη θάλασσα μέχρι την κορυφή του Άθωνα, είναι γεμάτο από Άγια Λείψανα οσίων Πατέρων, πού κατά καιρούς έχουν κοιμηθεί τον μακάριο και φυσίζωον ύπνο, κατόπιν σκληρού ασκητικού αγώνα, μέσα σε καλύβες και σπηλιές, των οποίων, σε πολλά μέρη σώζονται ακόμη ίχνη και ερείπια, όπως είναι οί Σκήτες πού παρήκμασαν και δεν υπάρχουν σήμερα σαν Σκήτες, όπως ήταν ή παλιά Σκήτη του Αγίου Βασιλείου, πού βρίσκονταν μεταξύ Καυσοκαλυβίων και της τοποθεσίας «Κρύα νερά», ή οποία, επειδή εκεί έκανε πολύ κρύο, μεταφέρθηκε στη νοτιοδυτική πλευρά του Καρμύλιου Όρους, πού οι ίδιοι Ασκητές συνέστησαν την νεώτερη αυτή Σκήτη, ή οποία όμως κι αυτή, σα Σκήτη, παρήκμασε και σώζονται σήμερα πολύ λίγες Καλύβες.

Και σε πολλά μέρη του Αγίου Όρους υπάρχουν ερείπια ασκητικών ησυχαστηρίων και Καλυβών.

πηγή: vimaorthodoxias

Source link

Με όλη τη δύ­ναμη της ψυχής του έψαλλε το »ΆΞΙΟΝ ΕΣΤΙ» κι εκινείτο η κανδήλα της Παναγίας

Μοναχός Ανατόλιος Καυσοκαλυβίτης (1862 -1938)

~ Στο χωριό Παγκράτι Καλαβρύτων γεννήθηκε το 1862. Το 1890 ήλθε στο Περιβόλι της Παναγίας. Το 1892 εκάρη μοναχός στην Καλύβη του Τιμίου Σταυρού των Καυσοκαλυβίων.

Ήταν πάμφτωχος, ακτήμων, ευλαβέστατος, ένθερμα θεοτοκοφιλής και φιλόθεος. Ούτε νερό δεν είχε στην Καλύβη του. Με το σταμνί κουβάλαγε νερό από το Κυριακό. Από τον μύλο έπαιρνε το πρώτο άλεσμα του σιταριού, επειδή αυτό είχε λίγο χώμα και ήταν πιο φθηνό. Περνούσε με ξηροφαγία. Αν είχε κανέ­να φιλοξενούμενο, μαγείρευε κάτι. Με χόρτα και λαχανίδες περνούσε, πάντα λίγα, πάντα φτωχά. Άκρος νηστευτής, ο πιο πλούσιος πένης των Καυσοκαλυβίων.

Μάζευε τσάι του βουνού από τον Άθωνα, λεβάντα και αμάραντα και τα έδινε στους Ρώσους να τα στέλνουν ευλογία στην πατρίδα τους ή πήγαινε στις Καρυές να τα δώσει. Πάντα πήγαινε στον λάκκο του Άδειν στην Καψάλα, στο Κελλί του «Άξιόν Έστι», εκεί που πρωτοψάλθηκε το 980 ο αρχαγγελικός ύμνος προς τη Θεοτόκο.

Με όλη τη δύ­ναμη της ψυχής του έψαλλε τον εξαίσιο ύμνο κι εκινείτο η κανδήλα της Παναγίας. Δείγμα της μεγάλης ευλαβείας του και δώρο της Παναγίας σε αυτόν. Στην Καλύβη του τα βράδια, κάθε που γύριζε πλευρό, έλεγε όλο το τροπάριο του «Άξιόν Έστι». Έφθανε να το λέει δυνατά δέκα φορές κάθε βράδυ. Ενοχλείτο ο υποτακτικός του, μέχρι που το συνή­θισε. Και μία εικόνα του Εσταυρωμένου που είχε, θαυμαστά δάκρυζε. Υμνούσε ακατάπαυστα έως το τέλος της ζωής του τον Θεό, την Παναγία, τους αγίους.

Απ’ το πιάτο του το καλοκαίρι έτρωγε κι ένα φίδι. Ήταν άκακος, απλός και χαριτωμένος. Χαιρόταν με το παραμικρό σαν παιδί. Ήταν άξιος των μακαρισμών του Κυρίου περί της παιδικής ακακίας, όπως μάς διηγήθηκε ο Γέροντας Ιωακείμ ο Καρυώτης (+1988).

Επιστρέφοντας κάποτε από Καρυές για Δάφνη τον έπιασε δυνατή βροχή. Βράχηκε πολύ κι έπαθε πνευμονία. Ανεπαύθη στις 20.9.1938 στο φτωχό και ταπεινό του καλύβι, δοξάζοντας εκ βαθέων τον Θεό κι ευχαριστώντας εγκάρδια τη Θεοτόκο, την προστάτισσα του θεοφύτευτου Περιβολιού της.

Πηγές -Βιβλιογραφία: Μωυσέως Αγιορείτου μοναχού, Αγιορείτικες Διηγήσεις του Γέροντος Ιωακείμ, Θεσσα­λονίκη 1989, σσ. 149-151. Μαξίμου Καυσοκαλυβίτου ιερομ., Ασκητικές μορφές και διηγήσεις από τον Άθω, Άγιον Όρος 20013, σσ. 237-239.

Πηγή: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Μέγα Γεροντικό εναρέτων αγιορειτών του εικοστού αιώνος Τόμος Α΄ , σελ. 323-324, Εκδόσεις Μυγδονία, Α΄ Έκδοσις, Σεπτέμβριος 2011.

proskynitis

Source link

Ασκητές μέσα στον κόσμο: Αποκάλυψη κρυμμένης εικόνας της Παναγίας

Δι­ή­γη­ση Πα­να­γι­ώ­του Μα­τρατ­ζῆ τοῦ Νι­κο­λά­ου, κα­τοί­κου Βεροί­ας, ὁδός Μο­ρά­βια 10, συντα­ξι­ού­χου Ἀ­στυ­νο­μι­κοῦ:

«Τό 1962, τόν Μάρ­τιο μῆ­να ὑ­πη­ρε­τοῦ­σα στό νη­σί Γυά­ρο, ἀ­πέ­ναντι ἀ­πό τήν Σύ­ρο, στίς φυ­λα­κές γιά ἐγ­κλη­μα­τί­ες. Ἕ­να Σάβ­βα­το, ἐ­νῶ κοι­μό­μουν στόν θά­λα­μο μό­νος μου, κα­τά τά ξη­με­ρώ­μα­τα μοῦ πα­ρου­σι­ά­σθη­κε στόν ὕ­πνο ἡ κε­κοι­μη­μέ­νη μη­τέ­ρα μου πού ἦταν πο­λύ πι­στή, καί ὅ­λος ὁ θά­λα­μος ἔλαμ­ψε ἀπό φῶς.

Μοῦ εἶ­πε: “Ζῶ, δέν πέ­θα­να”, ἐ­νῶ εἶ­χε πε­θά­νει τό 1958. Συ­νέ­χι­σε: “Νά πᾶς στόν πέ­μπτο ὅρ­μο[1]. Ἐ­κεῖ εἶ­ναι πα­ρα­χω­μέ­νη (θαμ­μέ­νη) ἡ εἰ­κό­να τῆς Πα­να­γί­ας. Θά βρεῖς μί­α μαρ­μά­ρι­νη πλά­κα ἄ­σπρη. Θά σέ ὁ­δη­γή­σω ἐ­γώ ἀ­πό ποῦ θά πᾶς. Νά πά­ρης τήν εἰ­κό­να”. Μοῦ ἔ­δει­ξε τήν το­πο­θε­σί­α καί τήν πλά­κα. Ἀλ­λά πῶς νά πά­ω ἐ­κεῖ;

»Τό πρω­ΐ πή­γα­με νά βά­λου­με μπρός τό κα­ΐ­κι γιά νά κά­νου­με πε­ρι­πο­λί­α γύ­ρω ἀ­πό τό νη­σί. Ὅ­μως δέν ἔ­παιρ­νε μπρο­στά. Ἐ­γώ τούς ἀ­νέ­φε­ρα τό ὄ­νει­ρο καί τούς εἶ­πα ὅ­τι πρέ­πει νά πά­ω στόν πέμ­πτο ὅρ­μο.

»Ξε­κί­νη­σα μό­νος μου. Αἰ­σθα­νό­μουν σάν νά μέ ὡ­δη­γοῦ­σε μί­α ἀ­ό­ρα­τη δύ­να­μη. Προ­χώ­ρη­σα πε­νήντα μέ­τρα στόν δρό­μο καί με­τά ἔ­στρι­ψα ἀ­πό­το­μα πρός τά βρά­χια. Τά μέ­ρη ἐ­κεῖ­να εἶ­ναι ἀ­πά­τη­τα καί τά βρά­χια πο­λύ ἀ­πό­το­μα. Μο­νο­πά­τια δέν ὑ­πῆρ­χαν. Ἀ­νέ­βη­κα πρί­που 300 μέ­τρα καί ἔ­φθα­σα σέ μί­α κο­ρυ­φή. Ἀ­πό κά­τω οἱ κρα­τού­με­νοι μέ τόν φύ­λα­κα ἀ­πο­ροῦ­σαν καί ἔ­λε­γαν: “Μά κα­λά, αὐ­τός εἶ­ναι τρελ­λός, ποῦ ἀ­νε­βαί­νει ἐ­κεῖ πά­νω;”.

»Φθά­νοντας στόν τρί­το ὅρ­μο, σκέ­φθη­κα νά κα­θή­σω νά ξε­κου­ρα­στῶ ἀλ­λά τά πό­δια μου δέν λύ­γι­ζαν καί προ­χώ­ρη­σα. Εἶ­χα ἀ­πό τίς 6 τό πρωΐ πού βά­δι­ζα καί στίς 10 ἔ­φθα­σα στόν πέμ­πτο ὅρ­μο. Εἶ­δα ἐ­κεῖ τήν πλά­κα πού εἶ­χα δεῖ στό ὄ­νει­ρό μου. Αἰ­σθάν­θη­κα συγ­κί­νη­ση καί χα­ρά. Ἄρ­χι­σα νά κα­θα­ρί­ζω τά χόρ­τα καί βρῆ­κα σέ βά­θος μιᾶς πι­θα­μῆς κά­τω ἀ­πό τήν πλά­κα μί­α παμ­πά­λαι­α εἰ­κό­να τῆς Πα­να­γί­ας μέ τόν Χρι­στό, δι­α­στά­σε­ων 30 ἐ­πί 30 ἑ­κα­το­στά, ἁπλῆ χω­ρίς ἀ­σή­μι, ἀλ­λά φαί­νο­νταν κα­θα­ρά τά πρό­σω­πα. Βρῆ­κα καί ἕ­να καντή­λι χω­νε­μέ­νο.

»Τό μέ­ρος ἐ­κεῖ ἦ­ταν ἀ­πό­με­ρο καί ἀ­κα­τοί­κη­το. Ποιός ξέ­ρει πῶς βρέ­θη­κε ἐ­κεῖ ἡ εἰ­κό­να.

»Στόν γυ­ρι­σμό δέν κα­τά­φε­ρα νά γυ­ρί­σω ἀ­πό τόν ἴ­διο δρό­μο, για­τί ἦ­ταν ἀ­πό­το­μος˙ φο­βή­θη­κα μήν πέ­σω στόν γκρε­μό καί σκο­τω­θῶ. Πῆ­γα ἀ­πό ἄλ­λο μέ­ρος, βά­δι­σα πέντε χι­λι­ό­με­τρα καί ἔ­φθα­σα στίς 5 τό ἀ­πό­γευ­μα στόν θά­λα­μο πού ἔ­με­να.

»Ὅ­ταν μέ εἶ­δαν οἱ συ­νά­δελ­φοί μου ἐ­ξε­πλά­γη­σαν καί προ­σκύ­νη­σαν τήν εἰ­κό­να. Με­τά πή­γα­με στόν Μη­τρο­πο­λί­τη Σύ­ρου, ἀ­να­φέ­ρα­με τά σχε­τι­κά, ἀλ­λά οὔ­τε ἐ­κεῖ ἤ­ξε­ραν πῶς βρέ­θη­κε ἡ εἰ­κό­να σ᾿ ἐ­κεῖ­νο τό ἐ­ρη­μι­κό μέ­ρος, οὔ­τε κα­νείς κά­τοι­κος γνώ­ρι­ζε ἂν ὑ­πῆρ­χε Μο­να­στή­ρι ἢ Ἐκ­κλη­σί­α στό μέ­ρος πού βρέ­θη­κε ἡ εἰ­κό­να. Τό­τε κά­να­με ἐκεῖ ἕ­να μι­κρό πα­ρεκ­κλή­σι, βά­λα­με εἰ­κό­νες καί ἀ­νά­βα­με καντή­λι. Ἀ­πό τό ση­μεῖ­ο αὐ­τό φαί­νε­ται ἀ­πέ­ναντι ὁ Σταυ­ρός τῆς Πα­να­γί­ας τῆς Τή­νου».

[1]. Λό­φοι πού συγ­κλί­νουν στήν θά­λασ­σα, ὅ­πως στό Ἅ­γιον Ὄ­ρος.

Απόσπασμα από το βιβλίο «Ασκητές μέσα στον κόσμο» και την ενότητα: «Θαυμαστά και διδακτικά περιστατικά», ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2008, Κεντρική διάθεση βιβλίου: Ιερόν Ησυχαστήριον «Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος», Μεταμόρφωσις Χαλκιδικής

πηγή: alopsis

ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ «Ασκητές Μέσα στον Κόσμο (Γ’ Τόμος)» ΔΕΙΤΕ: >> ΕΔΩ

Source link

Ο Καθηγούμενος της Συνοδικής Μονής Οσίου Συμεών στη Μητρόπολη Αρτης (ΦΩΤΟ)

Την Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2018, το απόγευμα, στον Ιερό Ναό του Αγίου Μαξίμου του Γραικού, στην Άρτα, ετελέσθη το Μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου και ακολούθησε ομιλία υπό του Γέροντος Χριστοδούλου, Καθηγουμένου της Συνοδικής Μονής Οσίου Συμεών Καλάμου Αττικής.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Μητρόπολης Αρτης, στον Ιερό Ναό του Αγίου Μαξίμου του Γραικού, ετέθη προς προσκύνηση και ευλογία λείψανο του Αγίου Λουκά του Ιατρού.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Άρτης κ. Καλλίνικος καλωσόρισε τον Καθηγούμενο της Συνοδικής Μονής του Οσίου Συμεών Γέροντα Χριστόδουλο και τον ευχαρίστησε που παρόλες τις πολλές του υποχρεώσεις ήλθε στην Άρτα για να ωφελήσει με τον λόγο του, τον Αρτινό λαό.

Ο Γέροντας Χριστόδουλος ομίλησε με θέμα «Χριστουγεννιάτικοι Συνειρμοί», προετοιμάζοντας πνευματικά, το πολυπληθές εκκλησίασμα για την εορτή των Χριστουγέννων.

 

Πηγή: imartis.gr

Source link