Άγιος Σάββας της Καλύμνου, Τον είδα ξαφνικά μέσα στο σπίτι μου με την μαγκουρίτσα του!

Άγιος Σάββας της Καλύμνου, Τον είδα ξαφνικά μέσα στο σπίτι μου με την μαγκουρίτσα του!

Άγιος Σάββας ο εν Καλύμνω (1862 – 1948).

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

[Μαρτυρία Αντωνίου Κυριαζή]:

Μένω στην Αθήνα. Τον Σεπτέμβριο τον 1971 βρέθηκα στην ιερά μονή του αγίου Σάββα [στην Κάλυμνο].

Προσκύνησα με σεβασμό και ευλάβεια, το σκήνωμα τον αγίου. Εσωτερικώς με επαίδευε ένας πόνος, μια στενοχώρια.

Δεν το εζήτησα όμως του αγίου, αλλά αυτός εγνώρισε τον πόνο μου και όταν μετά από λίγες μέρες βρέθηκα στην Αθήνα, στο σπίτι μου, χωρίς να γνωρίζω τον άγιο, εκτός από το ιερό σκήνωμα, βλέπω ένα γεροντάκο με μια μαγκουρίτσα δίπλα μου όρθιο, μπροστά μου.

Δεν φοβήθηκα, τρομάχθηκα λιγάκι, να δω άγνωστο πρόσωπο και μάλιστα μέσα στο σπίτι μου. Και μου λέει:
– Τι είναι αυτό που σε βασανίζη. Γυρίζεις δεξιά, αριστερά και δεν κοιμάσαι. Σε στεναχωρεί να θέμα. Μη φοβάσαι. Σε λίγες μέρες που θα πας εκεί θα το πάρης με όλη σου την καρδιά και με όλη σου την… Μη στεναχωριέσαι.

Τρομαγμένος μετά από αυτό το όραμα κατάλαβα. Με είπε όμως φωνάζοντας εγώ είμαι ο άγιος Σάββας.

Κατάλαβα τότε. Μου ήλθε στην μνήμη το σκήνωμα που είδα στην Κάλυμνο.

Και πράγματι από τότε έταξα κάτι στον άγιο, αλλά δεν μπόρεσα να εκπληρώσω γρήγορα την υπόσχεσίν μου.

Σήμερα 6-9 1977 ευρίσκομαι και πάλι με την δύναμι τον αγίου στην Κάλυμνο, κατώρθωσα να εξιστορήσω το όραμα τον αγίου. […]

 

Η μαρτυρία δημοσιεύεται στο βιβλίο του Βασιλείου Παπανικολάου, ο «Άγιος Σάββας ο Νέος ο εν Καλύμνω», έκδοση Ιεράς Μονής Αγίων Πάντων Καλύμνου.

Source link

Άγιος Παντελεήμονας: Πώς έκανε καλά τον μοναχό που παραφρόνησε

Άγιος Παντελεήμονας: Πώς έκανε καλά τον μοναχό που παραφρόνησε

Ο Μεγαλομάρτυρας και Ιαματικός άγιος Παντελεήμων.

(Επιμέλεια, διασκευή στην καθομιλουμένη Στέλιος Κούκος)

Άλλος αδελφός της Σκήτης [Σκήτη Αγίου Παντελεήμονος της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους] ονομαζόμενος Ιωσήφ από την Καλύβα “Άγιος Ιωαννίκιος”, μας διηγήθηκε το πιο κάτω θαύμα, το οποίο συνέβη σ’ αυτόν.

Κατά την εποχή της γερμανικής κατοχής, έγινε μεγάλη νεροποντή σε όλο το Άγιον Όρος, η οποία προξένησε πολλές ζημιές, κυρίως στις κατωφερείς περιοχές.

Η Καλύβα του Μοναχού Ιωσήφ, όπως και η περιοχή υπέστησαν σοβαρές ζημιές, πράγμα το οποίον τον έφερε σε κρίσιμη και δύσκολη θέση, επειδή αφ’ ενός ήταν φτωχός και αφ’ ετέρου ήταν περίοδος κατοχής, η οποία βασάνιζε, ως γνωστόν, την ταλαίπωρη πατρίδα μας.

Ήλθε, λοιπόν, ο αδελφός αυτός σε θέση να μην γνωρίζει το τι κάνει!
Με λίγα λόγια παραφρόνησε κυριολεκτικώς, και δεν μπορούσε να βρει λύση στις συμφορές του.

Παρ’ όλη, όμως, την ζάλη και την ενόχληση της κατάστασης αυτής δεν ξέχασε τον Άγιον Παντελεήμονα και χωρίς να χάσει καιρό, πήρε λίγο λάδι που είχε, και πήγε στον Ιερό Ναό του θαυματουργού Αγίου Παντελεήμονος.

Αλλά, όπως μας είπε, βρισκόταν σε μια κατάσταση κατά την οποίαν ούτε το διανοητικό του λειτουργούσε σωστά, και επίσης αισθανόταν στην ψυχή του φοβερό άγχος, πράγμα το οποίον δεν τον άφηνε να κοιμηθεί ούτε λεπτό.

Ο ασθενής Μοναχός Ιωσήφ καθόταν σε ένα είδος πάγκου που υπάρχει στον Νάρθηκα του Κυριακού [κεντρικός ναός μιας Σκήτης] και νύχτα και ημέρα παρακαλούσε τον Άγιον Παντελεήμονα να τον θεραπεύσει.

Ο δε τότε Δικαίος [ηγούμενος κατά κάποιον τρόπο ή προϊστάμενος μιας σκήτης που συνήθως εκλέγεται για ένα χρόνο] Μοναχός Ιλαρίων, μαζί με τους άλλους Πατέρες της Σκήτης πραγματοποίησαν σειρά παρακλήσεων προς τον Άγιον, για να βοηθήσει τον δούλο του.

Έτσι ο έτοιμος προστάτης και Γιατρός, δεν άργησε να εισακούσει την δέηση τους, κάνοντας καλά τον άρρωστο αδελφό με τον εξής τρόπο:

Ήμουνα, μας διηγείται ο ίδιος, πλαγιασμένος μόνος στον πάγκο και εξαίφνης βλέπω κάτι, σαν ένα είδος νεφέλης το οποίο με σκέπασε και κοιμήθηκα για λίγο.

Όταν ξύπνησα κατάλαβα, πως με την βοήθεια του Αγίου ελευθερώθηκα από κάθε ενόχληση, τόσο ψυχική όσο σωματική, και έτσι πήρα θάρρος και επέστρεψα στην Καλύβα μου δοξάζοντας και ευχαριστώντας τον άγιο Παντελεήμονα.

 

Απόσπασμα από το βιβλίο του Μοναχού Χρυσοστόμου, “Σκήτη Αγίου Παντελεήμονος, Αγίου Όρους”, έκδοση Συνοδείας Ιωάννου Μοναχού, Καλύβη Ιωάννου Χρυσοστόμου Άγιον Όρος, 1966.

Source link

Τι έπαθε ο ληστής που παραμόνευε να σκοτώσει τον όσιο Διονύσιο τον εν Ολύμπω

Τι έπαθε ο ληστής που παραμόνευε να σκοτώσει τον όσιο Διονύσιο τον εν Ολύμπω

Όσιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω. (Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης).

(Διασκευή-επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Όταν ο όσιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω ασκήτευε στο Άγιον Όρος, μαζεύονταν αρκετοί πολλές φορές και συνομιλούσαν με τον Όσιο για την ωφέλεια της ψυχής τους.

Ένας ληστής, που τους είδε όλους αυτούς, και νομίζοντας ότι έδιναν ελεημοσύνη στον Όσιο, σκέφτηκε να τον σκοτώσει και να πάρει τα χρήματα.

Μια μέρα, λοιπόν, που ο άγιος πήγαινε προς το κελλί του, ο ληστής κρύφτηκε σε ένα ξεροπόταμο για να τον σκοτώσει.

Περιμένοντας όλην την μέραν σε εκείνο τον τόπο, όταν πέρασε ο όσιος, ο ληστής δεν τον είδε, γιατί ο Κύριος τον σκέπασε από τα μάτια του.

Για τον λόγο αυτό πήγε στο κελλί του Οσίου για να δει εάν βρισκόταν εκεί.

Και, βλέποντας τον στο κελλί του απόρησε και τον ρώτησε από πού πέρασε. Ο όσιος Διονύσιος του απάντησε από τον χείμαρρο.

Ο ληστής θαύμασε για το γεγονός αυτό, δηλαδή πώς έγινε και τυφλώθηκε και δεν τον είδε και ομολόγησε τις προθέσεις του, λέγοντάς στον Όσιο:

– Εγώ σε καρτερούσα εκεί για να σε σκοτώσω. Αλλά, τώρα κατάλαβα πως είσαι δούλος του Θεού, ο οποίος σε προστατεύει και σε σκεπάζει. Συγχώρεσέ μου το κακούργημα που σκέφτηκα εναντίον σου, και κάνε δέηση στον Δεσπότη Χριστό, να εξαλείψει τις ανομίες μου και να με αξιώσει να γίνω δόκιμος μοναχός.

Ο άγιος, αφού τον άκουσε του είπε:

– Εάν σταματήσεις τις δολοφονίες, μετανοήσεις ολοψύχως για τα κακουργήματά σου και φροντίσεις για την σωτηρία σου, ο Θεός, ως ελεήμων και εύσπλαχνος, θα σου συγχωρήσει τις αμαρτίες σου.

Ο πρώην ληστής, δέχτηκε στην καρδιά του ως Θείο σπόρο τους λόγους αυτούς, και συνεργούσης της θείας χάριτος πήγε σε μοναστήρι και έγινε δόκιμος μοναχός.

 

Διασκευή από τον βίο του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, που έγραψε ο Επίσκοπος Λητής και Ρεντίνης Δαμασκηνός, ο οποίος δημοσιεύεται στο βιβλίο του Απόστολου Γλαβίνα, “Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω”, έκδοση Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Επιστημονική Επετηρίδα, Παράρτημα αρ. 30, του 26ού τόμου.

Source link

«Θα γραφτούν πράγματα για τον Γέροντα Εφραίμ τον Φιλοθεϊτη, που δεν θα τα πιστεύετε…» – Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

»O Γέροντας δεν ήξερε αγγλικά. Εφτά λέξεις κάπου και με τον τρόπο του. 

Στο μοναστήρι του οι μοναχοί από διάφορα μέρη του κόσμου έμαθαν να μιλούν ελληνικά. 

Όταν επισκέφθηκα τη μονή μίλησα με έναν μαύρο μοναχό. 

Εκείνος μου είπε ότι εξομολογήθηκε στον Γέροντα και μίλησαν στη μητρική του γλώσσα κανονικά. 

Η γλώσσα του μοναχού ήταν τα ισπανικά. 

Θα γραφτούν πράγματα για τον Γέροντα που δεν θα τα πιστεύετε. 
Κι εγώ ξέρω αρκετά…».

Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

(Το «υποκλέψαμε» από τη συγγραφέα, Αναστασία Σουσώνη).

πηγή: amfoterodexios

ΓΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΙΜ ΔΕΙΤΕ: >> ΕΔΩ

Source link

Ο «άρρωστος» εκκλησιαστικός… και η θαυμαστή θεραπεία από τον Γέροντα του

~ Ο ηγούμενος της Ι. Μονής Γρηγορίου Αθανάσιος ήταν ονομαστός και για τη σύνεση του. Οι κεραίες του νου του δούλευαν άψογα και συνελάμβαναν καθαρά τα διάφορα κύματα που εξέπεμπε το περιβάλλον του.

Πολλές ενέργειες των υποτακτικών του, πλάγιες και καλυμμένες, τις διέκρινε και τις λύγιζε αλάθητα. Το μάτι του προχωρούσε πίσω από την αθώα επιφάνεια και έπιανε τη γυμνή και ένοχη πραγματικότητα. Έτσι μπορούσε εν συνεχεία, μετά την επιτυχημένη διάγνωση, να προβή και στην κατάλληλη επέμβαση. Ο εξαιρετικός τρόπος με τον οποίο αντιμετώπιζε τέτοιες καταστάσεις μας δημιουργεί εκπλήξεις. Θαυμάζουμε το μεγαλείο της ποιμαντικής του δεξιοτεχνίας. Στη διήγηση που ακολουθεί, είναι καθαρά αποτυπωμένη η σφραγίδα της κυβερνητικής του σοφίας.

Κάποια νύχτα ο πειρασμός ψιθύρισε στ’ αυτιά του π. Ι., του πρώτου εκκλησιαστικού της μονής, λόγια δελεαστικά :

-Πάλι θα ξυπνήσης τα μεσάνυχτα να χτυπήσης τα σήμαντρα; Πάλι θα διακόψης τον γλυκό ύπνο; Κάθε νύχτα θα υποβάλλεσαι σ’ αυτήν την ταλαιπωρία; Κουράστηκες πια! Ας χτυπήση τα ξύλα ο δεύτερος εκκλησιαστικός. Πες πως είσαι άρρωστος. Δώσε λίγη ανάπαυση στο σώμα σου. Χόρτασε μια φορά τον ύπνο.

Μετά από λίγη ώρα ακούγεται η φωνή του άλλου εκκλησιαστικού.

-Π.Ι., τί συμβαίνει; Γιατί αυτή η καθυστέρηση; Η ώρα πέρασε.

-Δεν μπορώ, αδελφέ μου! Δεν αισθάνομαι καλά. Είμαι άρρωστος. Χτύπα τα εσύ τα ξύλα.

Όταν ακούστηκε και το τρίτο ξύλο, το « τρίκρουσμα», οι μοναχοί κατέλαβαν τα στασίδια τους και η ακολουθία άρχισε. Ο π. Ι., νικημένος από τον δαίμονα της ακηδίας, βυθίστηκε σαν παράλυτος μέσα στο πέλαγος του ύπνου « ωσεί μόλυβδος εν ύδατι σφοδρώ». Αυτή τη νύχτα – έτσι υπελόγιζε- θα απολάμβανε ξεκούραση.

Ο δεύτερος εκκλησιαστικός ανέφερε τα καθέκαστα στον γέροντα. Κι εκείνος, με την καθαρότητα του νου του αντιλήφθηκε ότι δεν επρόκειτο για αρρώστια, αλλά για κάτι διαφορετικό. Δεν θα έπρεπε ν’ αφήση το πράγμα απαρατήρητο. Η επέμβαση ήταν επιβεβλημένη, ώστε να χτυπηθή το κακό στην αρχή του, να φονευθή ο εχθρός στη νηπιακή του ηλικία.

Δεν άργησε να καταστρώση το σχέδιο της αντιμετωπίσεως. Σχέδιο πρωτότυπο στο είδος του, που ποτέ δεν το περίμενε ο « άρρωστος» μοναχός.

Πολλοί πατέρες μέσα στο ναό παραξενεύθηκαν που είδαν μερικούς ιερείς, ντυμένους με τα άμφια τους, να βγαίνουν έξω. Πού να πήγαιναν άραγε; Πού αλλού παρά στο κελλί του π. Ι.

-Ήρθαμε να σου κάνουμε έναν αγιασμό και ένα ευχέλαιο για την υγεία σου, του είπαν.

Εκείνος, σαστισμένος από το απρόοπτο αυτό, θέλοντας και μη παρακολουθούσε ξαπλωμένος την τέλεση του αγιασμού. Ένιωθε πολύ άσχημα με την όλη υπόθεση. Θα ήταν καλύτερα να τον άφηναν ήσυχο και ανενόχλητο. Στο μεταξύ, ενώ η τελετή προχωρούσε, άρχισε η συνείδηση του να διαμαρτύρεται. Η δυσαρέσκεια και η ανησυχία κατέκλυσαν τον ψυχικό του κόσμο. Φοβήθηκε μήπως εξ αιτίας του εμπαίζονται τα θεία. Η τελευταία αυτή σκέψη τού έφερε μεγάλη αναταραχή.

Σε λίγο τελείωσε ο αγιασμός και επρόκειτο να αρχίση το ευχέλαιο! Τότε, μη αντέχοντας άλλο, πετάχτηκε ταραγμένος από το κρεβάτι.

-Όχι! Όχι, πατέρες! Μην κάνετε ευχέλαιο. Φθάνει. Μου πέρασαν όλα. Καλά είμαι! Κατεβαίνω αμέσως στην ακολουθία. Δεν έχω τίποτε.

Αυτό ήταν όλο. Πού να τολμήση άλλη φορά να συγκατατεθή στις προτάσεις του πειρασμού! Πώς να αποφασίση στο εξής να κάνη τον ψευτοάρρωστο!

Από το άλλο μέρος δεν μπορούσε παρά να θαυμάση την ποιμαντική τέχνη του γέροντα του. Η διάγνωση, η επέμβαση, η εκτέλεση του σχεδίου, όλα υπήρξαν σοφά και τέλεια. Παρ’ όλο που ο γέροντας ήταν ένας αγράμματος άνθρωπος, χωρίς σπουδές και πτυχία.

Αθανάσιος Γρηγοριάτης

Χαρίσματα και Χαρισματούχοι, Ι. Μονή Παρακλήτου, τόμος Γ΄, σελ.234-237

πηγή: sostis.gr

Source link

Διδαχές από τον Άθωνα – Απόγνωση και θάρρος στην πνευματική μας πορεία

Στην πνευματική μας πορεία, υπάρχει κάτι πού είναι ο μεγαλύτερος σκόπελος. Και είναι τόσο πολύ σημαντικό, γιατί αυτό, εάν το προσέξη ο άνθρωπος, πολλά κερδίζει. Εάν όμως δεν το προσέξη, πολύ ζημιώνεται.

Ο σκόπελος αυτός λέγεται αποθάρρυνσι, απογοήτευσι και ευρίσκεται μέσα στην πρακτική υφή της ζωής μας…

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: ⇒           ΕΔΩ

Source link

Θα εγερθεί εκ νεκρών πριν τον ερχομό του Αντιχρίστου για να δυναμώσει τον λαό..

π. Νικολάι Ραγκόζιν (6 Δεκ. 1898 – 16 Δεκ. 1981). –  Οι προφήτες Ηλίας και Ενώχ & ο άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ.

Μαρτυρίες:

– Είπε, ο π. Νικολάι, κάτι για τον Ηλία και τον Ενώχ;

– Είπε ότι πρέπει να έρθουν να μας δυναμώσουν (πνευματικά). Αυτό θα συμβεί επίσης πριν τον ερχομό του Αντιχρίστου.

Ο άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ θα αναστηθεί, επίσης, και ο Ενώχ κι ο Ηλίας θα έρθουν.

Ο π. είπε ότι ο άγιος Σεραφείμ του Σεραφείμ θα αναστηθεί και θα κηρύξει.

Αυτό το είπε μια ηλικιωμένη γυναίκα και ο πατήρ είπε το ίδιο. Ότι ο άγιος Σεραφείμ θα αναστηθεί για λίγες ώρες.

Κάποιοι ιερείς λένε ότι θα αναστηθεί για 3 μέρες ή κάποιο άλλο χρόνο, αλλά ο πατήρ είπε ότι αυτό θα συμβεί μόνο για λίγες ώρες.

Θα κηρύξει, αυτό θα συμβεί μέσα στην εκκλησία και θα τον δουν όλοι. Μετά θα γυρίσει στην κατάστασή του. Θα εγερθεί εκ νεκρών πριν τον ερχομό του Αντιχρίστου για να δυναμώσει τον λαό.

Σημείωση (υπό ΛΜΔ):

      Η οφθαλμοφανής κάποτε, και ενώπιον όλων παρουσία του αγίου για λίγο, αν και είναι δυνατόν να γίνει, δεν φαίνεται να είναι το κύριο νόημα της «έγερσης», όπως εκτέθηκε από τον ίδιο τον άγιο Σεραφείμ.

      Ο ίδιος ο άγιος Σεραφείμ προείπε την επανεμφάνισή του όσο ζούσε. Όμως η διάρκεια αυτής της κατάστασης τέθηκε από τον ίδιο διαφορετικά. δηλ. είπε, ότι σχετίζεται με τα χρόνια που έφυγε ενωρίτερα από τη ζωή, κατ’ εντολή του Θεού (Επίτομος)… [1]

    Απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών, ενώ είπε ότι επρόκειτο να ζήσει πολύ περισσότερο από 100 χρόνια. Συνεπώς μιλούσε για μακροχρόνια ζωντανή πνευματική παρουσία που ξεκίνησε ήδη μετά το 1991, όταν βρέθηκαν και μεταφέρθηκαν τα άγια λείψανά του στο Ντιβέγιεβο. Ο άγιος Σεραφείμ είχε προβλέψει, ότι μετά την επανεμφάνισή του θα πήγαινε στο Μοναστήρι του Ντιβέγιεβο. Και επειδή αυτό πραγματοποιήθηκε όπως το είχε πει, με την τελευταία  επιζώσα μοναχή (από τον διωγμό των κομμουνιστών το 1927, και το κλείσιμο της Μονής) την 95χρονη μοναχή Μαργαρίτα, να τον υποδέχεται με την λαμπάδα που ο άγιος είχε παραδώσει στις μοναχές πριν την κοίμησή του το 1833 για το σκοπό αυτό, αποτελεί επί πλέον απόδειξη ότι η «επανεμφάνιση» (που άρχισε το 1991 και συνεχίζεται) δεν είναι θέμα (μόνο) λίγων ωρών. Το σημαντικότερο είναι, μάλλον, η φανέρωση της διαρκούς, μετά το 1991, παρουσίας του στη Γη, από τα θαύματα που ήδη κάνει, με τα οποία δυναμώνει η πίστη των ανθρώπων.

[1]  Ο μακαριστός π. Σεραφείμ Ρόουζ μίλησε, στο Σαν Φρανσίσκο στις 3/8/1981, για το θέμα της επανεμφάνισης του αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ. «Εδώ είναι ότι είπε ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ στον Μοτοβίλωφ: «Πολλές φορές άκουσα από το στόμα του μεγάλου ευαρέστου στον Θεό Γέροντος, πατρός Σεραφείμ, ότι δεν θα έκειτο στο Σάρωφ με το σώμα του. Και τόλμησα μόνος εγώ (ο Μοτοβίλωφ) να τον ρωτήσω: – «Μπάτιουσκα (παπούλη), καταδέχεσαι να μας λες συνεχώς ότι το σώμα σου δεν θα κείται στο Σάρωφ. Μήπως αυτό σημαίνει ότι οι Μοναχοί (της Μονής του Σαρώφ) θα το απομακρύνουν»;

– «Θεοφιλέστατε, ο Κύριος και Θεός είχε καθορίσει ότι εγώ, ο ταπεινός Σεραφείμ, θα έπρεπε να ζήσω αρκετά περισσότερο από 100 χρόνια. Αλλά επειδή μετά από καιρό οι επίσκοποι θα γίνουν τόσο ολιγόπιστοι που θα ξεπεράσουν στην ολιγοπιστία τους Ρωμιούς επισκόπους της εποχής του (αυτοκράτορος) Θεοδοσίου του Μικρού, ώστε δεν θα πιστεύουν πλέον στο κυρίαρχο δόγμα της Χριστιανικής Πίστης (της Αναστάσεως -Λ.Μ.Δ.), γι’ αυτό φάνηκε ευάρεστο στον Κύριο να πάρει εμένα, τον ταπεινό Σεραφείμ, από την πρόσκαιρη ζωή, άχρι καιρού, και μετά να με επανεμφανίσει. Και η επανεμφάνισή μου θα είναι κάπως σαν το ξύπνημα των Επτά Παίδων στο σπήλαιο της Οχλίδος στις ημέρες του Θεοδοσίου του μικρού»». (Επίτομος, σελ. 104). Γιατί στην Έφεσο τότε είχε ξεκινήσει μια αίρεση που δεν δεχόταν την Ανάσταση των νεκρών.

πηγή: www.imdleo.gr

Source link

Άγιος Παΐσιος: Τι χρειάζεται για να βάλει ο Θεός το χέρι Του σε αυτόν τον τόπο

*Αν ακολουθούσαμε και κάναμε πράξη τα λόγια και τις συμβουλές των Αγίων μας δεν θα είχαμε φτάσει στην σημερινή κατάσταση. Αλλά δυστυχώς οι πράξεις μας και η αμετανοησία του λαού μας (σε μεγάλο βαθμό), μας έχουν οδηγήσει στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα..

Έλεγε προφητικά ο Άγιος Παΐσιος:

Να προσεύχεσθε, για να έχετε θείες δυνάμεις και να μπορέσετε να αντιμετωπίσετε τις δυσκολίες.

Να αφήσετε τα πάθη, για να έρθει η θεία Χάρις. Αυτό που θα βοηθήσει πολύ είναι να μπει μέσα μας η καλή ανησυχία:

που βρισκόμαστε, τι θα συναντήσουμε, για να λάβουμε τα μέτρα μας και να ετοιμασθούμε.

Η ζωή μας να είναι πιο μετρημένη.

Να ζούμε πιο πνευματικά. Να είμαστε πιο αγαπημένοι.

Να βοηθούμε τους πονεμένους, τους φτωχούς με αγάπη, με πόνο, με καλωσύνη.

Να προσευχόμαστε να βγουν καλοί άνθρωποι.

Η ησυχία που επικρατεί με ανησυχεί. Κάτι ετοιμάζεται. Δεν έχουμε καταλάβει καλά σε τι χρόνια ζούμε ούτε σκεφτόμαστε ότι θα πεθάνουμε. Δεν ξέρω τι θα γίνει – πολύ δύσκολη κατάσταση.

Η τύχη του κόσμου κρέμεται από τα χέρια μερικών, αλλά ακόμη ο Θεός κρατά φρένο.
Χρειάζεται να κάνουμε πολύ προσευχή με πόνο, για να βάλει ο Θεός το χέρι Του.

Να το πάρουμε στα ζεστά και να ζήσουμε πνευματικά. Είναι πολύ δύσκολα τα χρόνια. Έχει πέσει πολύ στάχτη, σαβούρα, αδιαφορία. Θέλει πολύ φύσημα για να φύγει.

Οι παλιοί έλεγαν ότι θα έρθει ώρα που θα κλωτσήσουν οι άνθρωποι. Πετάνε τους φράκτες, δεν υπολογίζουν τίποτε. Είναι φοβερό! Έγινε μια βαβυλωνία. Να κάνουμε προσευχή να βγουν οι άνθρωποι από αυτήν την βαβυλωνία.

Διαβάστε την προσευχή των Τριών Παίδων (βλ. Δανιήλ 2-21, Προσευχή Αζαρίου και Ύμνος των Τριών Παίδων), να δείτε με πόση ταπείνωση προσεύχονταν.

Και τον 82ο Ψαλμό: «Ο Θεός, τις ομοιωθήσεται σοι; μη σιγήσεις…». Αυτό πρέπει να γίνει, αλλιώς δεν γίνεται χωριό. Θέλει θεϊκή επέμβαση…

από το βιβλίο: «Λόγοι Β’ Πνευματική αφύπνιση – Γέροντος Παϊσίου – Ι. Ησυχαστήριο «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος» – Σουρωτή Θεσσαλονίκης

πηγή: http://orthodoxathemata.blogspot.com

Source link

Το σχέδιο της Google για τον απόλυτο έλεγχο των δραστηριοτήτων μας (Βίντεο)

Η Google σχεδιάζει να πάρει τον απόλυτο έλεγχο.

Σύντομα θα έχει την δυνατότητα να ελέγχει την συμπεριφορά μας όχι μόνο όταν είμαστε συνδεδεμένοι στο διαδίκτυο, αλλά ακόμα και όταν βρισκόμαστε ξαπλωμένοι στο κρεβάτι μας.

Στόχος της Google, είναι να «τρυπώσει» ακόμη και στα πιο απόκρυφα μέρη των σπιτιών μας, ώστε μετά να μας «βομβαρδίσει» με διαφημίσεις και όχι μόνο.

Η συγκεκριμένη εταιρία, εκπροσωπεί την Παγκόσμια ελίτ ή την Νέα Τάξη αν θέλετε. Δεν πρόκειται για μια συνωμοσία. Άλλωστε, κανένας δεν μπορεί να παραβλέψει τα γεγονότα.

Για να μην σας κοροϊδεύουν

Όλοι οι άνθρωποι όταν ψάχνουν κάτι στις μηχανές αναζήτησης, μετά βλέπουν παντού σχετικές διαφημίσεις.

Ακόμα και αν ο χρήστης δεν κάνει κάποια αναζήτηση, η Google έχει το ιστορικό προηγούμενων αναζητήσεων, οπότε έχει την δυνατότητα να ελέγχει την online συμπεριφορά μας.

H πατέντα που προωθεί, η Google

Aφορά συσκευές που θα σαρώνουν και θα αναλύουν το εσωτερικό του σπιτιού μας, με φανερό σκοπό να μας προβάλει η εταιρία διαφημίσεις, ακόμα και όταν χαλαρώνουμε στο κρεβάτι μας.

Προϋπόθεση για να γίνει αυτό, είναι το σπίτι μας να είναι «έξυπνο». Δηλαδή, να είναι ένα σπίτι το οποίο λειτουργεί ηλεκτρονικά.

Πως λειτουργεί αυτή η πατέντα

Αν, για παράδειγμα, οι «έξυπνες» κάμερες αναγνωρίσουν το πρόσωπο ενός γνωστού ηθοποιού τυπωμένο πάνω σε ένα μπλουζάκι του χρήστη, τότε η «έξυπνη» συσκευή μπορεί να πει φωναχτά: «Φαίνεται να σου αρέσει ο τάδε. Η νέα ταινία του προβάλλεται σε ένα κοντινό κινηματογράφο» ή «υπάρχει μια συναυλία του στην πόλη σε λίγες μέρες».

Οι νέες πατέντες θα μας «κατασκοπεύουν» συστηματικά και θα μας κατηγοριοποιούν ανάλογα με τα γούστα που έχουμε αλλά και από το….κασέ μας.

Με αυτό τον τρόπο, το «έξυπνο» σπίτι θα προδίδει τα γούστα και άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που έχει ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά.

Πάρτε μια μικρή γεύση:

πηγή: minitrue.gr

Source link

Θαύματα του π. Ζωσιμά με τον σταυρό του Γέροντα, π. Σίμωνα Αρβανίτη!

Ο Μοναχός, π. Ζωσιμάς (αριστερά), με τον Γέροντα του Ιερομόναχο, π. Σίμωνα Αρβανίτη.

Κάποτε, που πήγαμε [στο σπίτι του Γέροντα, Μοναχού Ζωσιμά, υποτακτικού του Ιερομονάχου, Γέροντα, π. Σίμωνα Αρβανίτη], συναντήσαμε στην αυλή του Γέροντα ένα παιδί με τον πατέρα του.
Το παιδί ήταν οχτώ χρονών και είχε όγκο στο κεφάλι του. Το πήγαν στην Αγγλία και δεν έγινε καλά. Το έφεραν και στον Γέροντα Ζωσιμά και το σταύρωσε και ο όγκος εξαφανίστηκε. Αυτό το έλεγε ο πατέρας του σε όλους που ήμασταν εκεί.

Σ’ ένα άλλο παιδί είχε τρυπήσει η καρδιά του και οι γιατροί είπαν ότι δεν έχει ζωή. Μάθανε οι γονείς του ότι είναι ένας Γέροντας και σταυρώνει και το είχαν πάει στον π. Ζωσιμά.
Ο Γέροντας το σταύρωσε και τους είπε να μου φέρετε άλλες δύο φορές και έγινε το παιδί καλά.
Του έλεγα:
– Γέροντα να γράψουμε σε βιβλία αυτά όλα όσα έχουν γίνει με το σταύρωμα που κάνεις;
– Όχι παιδί μου εγώ, ο παππούλης [ο πατήρ Σίμων Αρβανίτης] θεραπεύει.
Έλεγε ο πατήρ Σίμων θεραπεύει, γιατί ήταν πολύ σεμνός και γιατί δεν ήθελε να φαίνεται αυτός.
[…]

Μια μέρα, μου φανερώθηκε ένας όγκος στο κεφάλι. Αμέσως πήρα τηλέφωνο τον Γέροντα Ζωσιμά. Χωρίς να με δει, μόνο από το τηλέφωνο μού λέει:
– Στο αριστερό μέρος πίσω από το αυτί δεν είναι;
Μισή ώρα με σταύρωνε από το τηλέφωνο και το πρωί είχε εξαφανιστεί ο όγκος.
Άλλη μια φορά με πονούσε η χολή και ήταν πολύ ερεθισμένη. Πήρα τηλέφωνο και του ζήτησα να με σταυρώσει και αμέσως το θαύμα έγινε.
Με λίγα λόγια ήταν ο γιατρός μου και όλης της οικογένειας μου αλλά και όλου του κόσμου. Είχε θεϊκή δύναμη και την ευλογία του π. Σίμωνα και γιάτρευε όλους τους αρρώστους.

 

Μαρτυρία της Δήμητρας Μποζονέλου όπως καταγράφεται στο βιβλίο “Ζωσιμάς Μοναχός, (1937-20100, Υποτακτικός του Ιερομονάχου Σίμωνος Αρβανίτη”, των εκδόσεων η Μελέτη.

 

 

Source link